- 109 - 



sze węzły pirytu, mniej obficie blendę, pospolicie niewyraźnie skrystalizowaną. 

 W Bzowie zamiast ilastego sf erosy dery tu znajdują się pokłady limonitu; skład tego 

 minerału wyraźnie dowodzi, iż powstał wskutek przeobrażenia, jest bowiem jedno- 

 lity i ziemisty, proszkowy, ciemniejszych i jaśniejszych barw a tym sposobem różni 

 się wydatnie od limonitu, znajdującego się w czerwonych marglach kajprowych, 

 mających budowę ściśle jednostajną. Trudno oznaczyć grubości pokładu iłów, nie- 

 robiąc otworów świdrowych mogących wykazać istotną miąszośćtego osadu, zdaje 

 się wszakże, że iły te do stu stóp dochodzą (Kostrzyna); we wsi "Wysoka-Pilicka 

 mają zaledwie 30 stóp. 



2) Wierzchnie ogniwo nierównie jest cieńsze, od 5' do 20' wynoszące; skła- 

 da się z różnych pokładów całkiem od siebie odmiennych, zwyczajnie brunatnej 

 barwy. Są to ziarniste wapienie, margle i iły, oolit żelazisty, gruboziarniste i drob- 

 noziarniste piaskowce, ruchome piaski żwirowate. W żółtawo-brunatnych iłach 

 niekiedy wydzielają się urywane Ayarstwy żelazistego oolitu. Pokłady powyższe, 

 nader odmiennej budowy, zmieniają swój skład mineralogiczny, poczynając od po- 

 łudnia i postępując ku północy, przy zachowaniu swego względnego położenia. 

 W stronie południowej w Sance, Brodle, występują brunatne wapienie; przy Bali- 

 nie, Pomorzanach, Bzowie, Blanowicach, Rudnicach, Władowicach, Wysokiej Le- 

 lowskiej żelaziste oolity; drobnoziarniste piaskowce zawierające pokłady rudy 

 w Krzepicach, Zajączkach, zapewne i w Wieluniu; gruboziarniste piaskowce: Hutka 

 Kanka, Rodaki, Chechło, Sanka (pod wapieniem); skała kwarcowa jest w Często- 

 chowie, Kłobucku, Walenczewie; iły brunatne z wydzielonemi pokładami oolitu że- 

 lazistego: Bzów, Wysoka Pilecka, Cięgowice; wreszcie ruchome brunatne piaski: 

 Libidza, około Kłobucka. 



II. Ogniwo oksfordzkie składa się z białych wapieni, mniej więcej marglo- 

 wych. Bozwój tego ogniwa zupełnie podobny do oddziałów jakie Quenstaedt i Op- 

 pel odróżniają w Wirtembergii, w Frankonii, w Szwajcaryi. Podobnie jak w Wir- 

 tembergii, niektóre pokłady miejscami są wydatniejsze, inne znowu cienieją lub zni- 

 kają. Cztery piętra Quenstaedta «, <f, rozróżniają się mineralogicznie oraz pa- 

 leontologicznie w paśmie pomiędzy Krakowem a Wieluniem, lubo i tutaj nie można 

 utrzymywać, iżby wszystkie pokłady na całej tej przestrzeni rozwinęły się jedna- 

 kowym sposobem. Krótkiemi rysami opiszę je poczynając od spodniego. 



ł pokład. Wapienie marglowe białawo-szare, odpowiadające piętru a białej 

 Jury Quenstaedta, niewyraźnie łupkowe, prawie poziomo ułożone, tworzą znaczny 

 pokład, począwszy ocl Pomorzan, występują w Rodakach, Grabowej, Niegowicach. 

 W Pomorzanach i Rodakach bardziej odsłania się ten pokład, miejscami wydzie- 

 lają się w nim cienkie warstwy marglowego wapienia. Wapienna część mieszaniny 

 marglowej przeważa znacznie nad iłami i oddział ten zmienia się w wapnisty mar- 

 giel z bardzo wydatną łupkową budową. Tak zmieniony występuje, począwszy od 

 Bzowa, ciągnie się przez Łośnice, Blanowice, Rudniki, Włodowice, Wysoką-Le- 

 lowską, Przybyszew, Choruń, jest także w Wysokiej-Pileckiej i Cięgo wicach. Też 

 same łupkowe wapniste margle są w Sance, w górze Ponetlicy przy Tenczynku, 

 w Szklarach. 



Wreszcie wapienna część zupełnie przeważa i pomiędzy wapieniami wydzie- 

 ( łają się cienkie warstewki marglu, nad stokiem Bzowa, w dworze Włodowic. Cho- 



