w Rzętkowicach, Żarkach pod Kotowieami, Bobolicami, dalój są wPradłach; zdaje 

 się, iż wierzchnie warstwy Jasnej Góry Częstochowskiej do nich należą; znajdują 

 się też pomiędzy Łobudną a Kamykiem niedaleko Częstochowy. 



4 pokład. Wapień zCidaris florigemma. W naszem paśmie są 

 tylko ślady tego oddziału przy Złotym Potoku niedaleko Janowa; są to białe wa- 

 pienie do gąbkowych zupełnie podobne, zawierające kolce C i d a r i s f 1 o r i- 

 gemma. Oddział ten wapienia w bardzo licznych otworach świdrowych poznano 

 w Ciechocinku. Wapienie składają się tam z naprzemian leżących pokładów bia- 

 łego oolitowego i jednolitego wapienia; fauna, w nich zawarta, ma wiele form 

 wspólnych z poprzedniem piętrem, jednakże prawie brak Ammonitów z familii 

 Planulatów i wielu innych postaci. Rzadkie gąbki wskazują, iż tu następować 

 zaczyna nowa fauna, odznaczająca się głównie kolcanri Cidaris florigem- 

 m a. Wymienię główniejsze okazy z Ciechocinka: Scyphia intermedia, 

 Cnemidium rimulosum, Heter opora conifera, angulosa, 

 striata, Pentacrinus cingulatus, sigma ringensis, Cida- 

 ris florigemma, filograna, Terebratula bisuffarcina- 

 t a, Rh y n c h o n e 1 1 a lacunosa, Terebratula pectunculoides, 

 pectunculus, substriata, loricata, Megerlea trigon e 1 1 a. 



Rozpatrując okolice miasta Pilicy, odkryłem warstwy, mające zupełnie od- 

 mienny charakter petrograficzny od wyżej opisanych. 



W parowie, prowadzącym z Biskupic do Dzwonowic, sterczą łupki wapienne 

 nieco marglowe, jasno-żółtój barwy, zupełnie podobne do kamienia litograficznego 

 z Solenhofen, tudzież do niektórych pokładów oolitowego wapienia, rozpostartego 

 pomiędzy Małogoszczem a Korytnicą, czyli do kimmerydzkiego ogniwa, zawiera- 

 jącego E x o g y r a v i r g u 1 a. Zdaje się, że wapienie te zawierają nieco więcej 

 iłu i dla tego są cienko łupkowe, poprzerzynane liczną poprzeczną łupliwością 

 i stąd, o ile się zdaje, nieprzydatne do użytku. 



Na tym łupkowym wapieniu, podobnym do litograficznego, w okolicach Pi- 

 licy, leży biały kredowy wapień, przechodzący tu i owdzie w jednolity, do wapie- 

 nia gąbkowego zupełnie podobny. Osad ten tworzy bardzo potężne pokłady 

 w Dzwonowicach, Kocikowie, w parowie dolnym Sławniowa, w Kąpiołkach, przy 

 Smoleńcu. Lubo w warstwach wapieni, do litograficznego podobnych, znajdowałem 

 skamieniałości takowe, jednakże nie cechują tego ogniwa. Am. b i p 1 e x i Te- 

 rebratula glabra, do biplikatów należące, są właściwe prawie wszystkim 

 oddziałom białego wapienia Jura, począwszy od oksfordzkiego, do białego Jura « 

 i do ogniwa kimmerydzkiego. W kredowatych wapieniach również są A m m o • 

 nity, do Planulatów należące, jako to: A m. b i p 1 e x, p o 1 y g y r a- 

 tus. Rozstrzygnięcie kwestyi wieku tego nowo poznanego ogniwa trzeba póź- 

 niejszemu pozostawić czasowi, dopóki nie znajdzie się większa liczba skamieniało- 

 ści, wskazujących, do jakiego poziomu zaliczyć wypada ten wierzchni oddział for- 

 macyi Jura. 



Przecinając całą grubość tego wapienia od zachodu na wschód, od Siewierza 

 np. lub od Mrzygłodu, po czerwonych iłach z podrzędnemi pokładami i nad niemi 

 leżącemi piaskami i żwirem, następują iły czarne kellowejskie i brunatne oolity że- 

 laziste. Na tych spoczywają różne piętra ogniwa oksfordzkiego, na samym zaś końcu 



