116 



5. Ił czerwony 



6. Piaskowiec drobnoziarnisty 



7. Ił niebieskawy 



8. Piaskowiec drobnoziarnisty 



Z powyższych czterech utworów świdrowych okazuje się, że czerwone i nie- Jfl 

 bieskawe iły, układają się ńaprzemian, a nadto, że czerwone iły leżą pod pokła- 

 dami lignitu i niebieskienii iłami. Na to wprawdzie niemasz dowodu ze strony pa- < 

 leontologicznej; szczęśliwy przypadek zapewne rzecz tę udowodni. 



Okazawszy prawie z zupełnem prawdopodobieństwem, iż czerwone iły należą 

 do Kajpru, albo cienką tworzą powłokę na dolomicie tryjasowym, zdaje się, iż ko- j 

 rzystnie byłoby robić próby świdrowe, dla przebicia czerwonych iłów i dolomitu, i 

 aby wynaleść pokłady galmanu i galeny, w okolicach niezagrożonych zalewem 

 wód, podobnie jak w Olkuszu, może bowiem przedłużenie tego ważnego pokładu 

 galmanu i galeny dałoby się odkryć. W pobliżu Szarleja bogate pokłady galmanu 

 znajdują się na znacznej przestrzeni wokoło. Zdaje się zatem, iż pokłady tych 

 wielce pożytecznych minerałów zajmują znaczniejsze przestrzenie; coś podobnego 1 

 może się powtarzać i w okolicach Olkusza. 



Czarniawo-czerwone lub czerwonawe piaskowce, zmieniające się często I 

 w żółty piasek ruchomy i stanowiące razem jednę całość, największą sprawiają 

 trudność w oznaczeniu ich względnego wieku. Z uwarstwowania nie można ozna- 

 czyć ich bezwzględnego wieku, tyle tylko pewna, że leżą one na szarych kellowej—; 

 skich iłach, jak w Mostach, przy Konopiskach, pomiędzy Przystanią a Stanami, 

 przy Prażce. W wielu innych miejscach spoczywają pojedyncze bryły na tychże 

 samych szarych iłach, jak przy Blanowicach, Wysokiej -Lelowskiej, Wilczej Górze 

 przy Pankach i t. d. Brak zupełny skamieniałości w tych piaskowcach utrudniaj I 

 oznaczenie wieku, może być, że należą one do brunatnego piętra kellowej ski ego, 

 ale to znowu posiada zwykle wielkie mnóstwo skamieniałości i zwykle spoczywa'; 

 pod białym wapieniem, jakie zaś skały leżą na czarniawo-czerwonych piaskowcach, 

 dostrzedz trudno. Białe piaskowce są nierównie młodsze od poprzednich, lecz rów- 

 nież nie można oznaczyć ich wieku, dla zupełnego braku skamieniałości, nie-' 4 I 

 wątpliwie jednak są one odmiennego wieku od poprzednich, ponieważ spoczywają I 

 na białym kredowatym wapieniu jurajskim. W dwu miejscach uważałem je dotąd: 

 w Dzwonowicach przy Pilicy i w Kąpiołkach niedaleko Smolenia. Piaskowce te j 

 nie tworzą pokładów, lecz bryły ich nieco większe leżą gęsto obok siebie. Są one 

 drobnoziarniste; białawe ich ziarna składają się z bezbarwnego, przezroczystego || 

 kwarcu; nie łączy ich żaden zlep, czasem spaja je rogowiec i wtedy bardzo są zwię- 

 złe i twarde, gdy inne części bryły rozsypują się w piasek. Widać to szczególniej 1 

 wyraźnie w Kąpiołkach, gdzie wielkie bryły piaskowca leżą wśród piasków i w pia- 

 ski zwykle przechodzą. Zdaje się, że takież piaski rozpostarte są na grzbietach bia- 

 łej Jury (i w Kodakach, przy Hutce Kanki, pomiędzy Grabową a Ogrodzieńcem, i 

 na wyżynie pomiędzy Ogrodzieńcem a Pradłami, na polach należących do wiosek 

 Bzów, Kromołowa, Skarzyce, Łośnice, Blanowice, Rudniki, Włodowice, RzętkowM 

 ce, Kotowice. We wsi Bobolice przy Pradłach piaski zaczynają się mieszać z okrJB 

 glakami granitów szwedzkich i zdaje się, że stanowią różne osady. Też same pia- 



