jasno brunatne, niżej czarne. Są tu ślady kilku szybów poszukiwalnych na rudę 

 żelazuą i zdaje się, iż mogła się tu ona niegdyś znajdować. Na zachodnim końcu 

 NiegoAvonic, nieco ku dolinie, osadziła się potężnie wśród pagórków glina ma- 

 mutowa. 



Rokitno. Ze wszech stron od strony wschodniej otaczają tę rozciągłą, wioskę 

 białe warstwowe wapienie Jury (i, okryte mniej więcej grubą warstwą piasku. 

 Wieś Rokitno leży na przeciwnym stoku, t. j. na północnym tego samego grzbietu, 

 o który opierają się Niegowonice i Grabowa. Postępując do stacyi kolei żelaznej 

 Łazy, pojawiają się odrazu czarniawe i żółte iły. Przy drodze, w lesie zwanym 

 Pasieki-górskie, są obszerne opuszczone kopalnie rudy żelaznej, ułamki ziemistego 

 limonitu dosyć licznie rozrzucone około szybów, wskazują co tu dobywano. Dalej 

 ku Cegielni iły są czarne, lecz trudno oznaczyć, czy należą do kellowejskiego 

 ogniwa, czy do Kajpru. 



Już na stacyi Łazy znajdowano pokład lignitu, 48 cali gruby, pod 12' grubym 

 pokładem czarnego iłu, co przemawia za Kajprem. 



Kuźnica Masłońska. Wieś ta położona o pół mili na zachód od stacyi Łazy 

 leży wśród lasów, dotykających do lasów Poręby i Kromołowa. W samej prawie 

 wiosce pod szarawo czarnemi iłami, leży pokład lignitu, w różnych czasach wydo- 

 bywany. Pod lasem, już pod 18 stopami szarego iłu, a nawet miejscami pod 3 sto- 

 pami, znajdowano lignit; następujące pokłady leżą na głównym pokładzie lignitu, 

 pod szarym iłem, 2 cale gruby pokład lignitu, 2 stopy — popielaty łupkowy ił zwany 

 szybrem i 2 cale grubo— kruchy gruboziarnisty piaskowiec, zwany tittaj spiekiem. 

 Pokład lignitu ma 5 stóp grubości; tak w odkrywanych robotach jako i w szybie, 

 statecznie pochyla się on ku wschodowi. Lignit jest bardzo twardy i żywym pło- 

 nący płomieniem. 



JSierada przy Rudnikach. Za małą wioską Nierada, nieco na północ, tuż przy 

 wschodniej stronie kolei żelaznej, na gruntach Rudnik, dokopano się pokładu li- 

 gnitu. Miejsce to leży na granicy czerwonych margli (kajprowych) i czarnych iłów 

 kellowejskieh. Wszelkie jest prawdopodobieństwo, że należy on do pierwszej z tych 

 formacyj. Ostatnie kopania odbywały się przed pięcioma laty przez towarzystwo, 

 które porobiło głębokie szyby i używało maszyn. Według opowiadania starego 

 górnika Paconia Piotra, pokład lignitu okrywa szary, niżej żółtawy, ił 36' grub. 

 Następujące pokłady przekopane zostały do lignitu według udzielonych mi w Rud- 

 nikach wiadomości. 



1. Ziemia rodzajna, piaszczysta, 2 stopy. 



2. Margiel stwardniały, szary, w przełamie bardzo nierówny, jakby złożony 

 z gruzełków, w jednej części szybu 6 cali, w drugiej 15 cali gruby. 



3. Ił jasnoszary 1—8". 



4. Piaskowiec drobnoziarnisty białawo-szary — 2 cale. 



5. Ił łupkowy jasno-szary z rozsianemi blaszkami srebrzystej miki, cienkie- 

 mi warstewkami na '/ 2 cala grubemi białego ruchomego piasku, miejscami wydzie- 

 lają się drobne kryształy pirytu — l2'/ 2 stopy. 



6. Piryt pomieszany z lignitem — 2 cale. 



7. Lignit brunatnawo-czarny, twardy, błyszczący; bardzo zmienną grubość 



