go krzemienia, tudzież zawarte w nich skamieniałości, a mianowicie S c y p k i a 

 clathrata i Te r e 1) r a t u 1 a b i ś u f f a r c i n a ta. 



Działoszyn. Postępując z południa ku północy część formacyi jurajskiej, 

 mianowicie bardziój na wschód wysunięta, coraz niżej wzniesiona pokazuje jedno 

 ogniwo, lub piętro, z pod mniej więcój grubej powłoki piasku. Grzbiet rozciąga- 

 jący się wzdłuż Warty, przy Działoszynie i ku Lisicom składa się z białego wapie- 

 nia Jury fi: jestto jednostajna odmiana nieco żółtawa podzielona na warstwy 2 do 

 4' grube w wierzchniej części zaledwie mająca 2—5 cali. Warstwy tak spodnie jak 

 i wierzchnie leżą poziomo. Pomiędzy oddziałami warstw wydziela się w cienkich 

 warstewkach łupkowy margiel na 2 — 5 linij gruby. 



Na powierzchni warstw, mianowicie w łomie naprzeciw Lisowie, okrywa 

 warstwy wapienia biały jak śnieg proszkowaty węglan wapnia, do dwu milime- 

 trów gruby; powszechnie nazywają to ciało górską śmietanką (Bergmikh). czy to 

 jest kalcyt lub aragonit okazaćby mogły mikroskopowe badania. 



Cały grzbiet i wyżynę okrywają piaski i glina, jak się zdaje współczesna gli- 

 nie mamutowej. W spodzie grzbietu, w dolinie na prawym brzegu Warty leży gru- 

 bo osadzony żółty piasek; podobne piaski okrywają po lewym brzegu nader szeroko 

 białe wapienie, zawierające po części krzemienie. Za kościołem Działoszyńskim 

 odsłoniło się przecięcie gliny, pozwalające bliżej poznać skład jej wewnętrzny. 

 Bezpośrednio nad wapieniem leży: 



1) Żółtawo-brunatna glina, zawierająca tu i owdzie kule białego marglu, 

 lub węzły białego jak śnieg piasku; węzły te mają do 2 stóp w dłuźszój średnicy, 

 w krótszej o połowę mniej; nadto pokłady zawierają rumowiska białego wapienia 

 na pół stopy grube; czasem takich pokładów jest 3—4, gliną przedzielonych. 



2) Żółtawy piasek około 15' grubości. 



3) Glina podobna do spodniej, ciemno-brunatna, bez pokładów obcych, około 

 20' gruba — na wierzchu zaś przy wiatraku gruba warstwa piasku i żwiru. 



Przecięcie 'pomiędzy Walenczewem a Wielkowieckiem. Okolica pomiędzy temi 

 dwiema wioskami ma liczne niezbyt wysokie pagórki, szerokiemi dolinami poprze- 

 dzielane, w części przechodzące w równiny. Przy dworze Walenczewa, Kurzełowie, 

 i Wielkowiecka są wapienie jednostajne żółtawo-białe, miejscami, mianowicie 

 w spodnim łomie Kurzelowa, przyjmujące wiele iłu do swego składu i zmieniające 

 się w jasno-szary margiel. Według wszelkiego prawdopodobieństwa są tutaj dwa 

 spodnie ogniwa białej Jury (j, w warstwy podzielone, tudzież marglowy wapień 

 i margiel białój Jury a. Oznaczenie to stwierdza brak krzemienia w r warstwowym 

 wapieniu i liczne cechujące ten oddział skamieniałości, a mianowicie: Pers e- 

 p h o ii r o s t r a t u m, A m m o n i t e s c o r d a t u s, f 1 e x u o s u s, E u- 

 charis semilobatus, biplex a Q u e n s t a e d t, b i p 1 e x /? Q u e n st., 

 v i rg u la t u Si polygyratus, Pecten glob u losu s, Hinnites 

 v e 1 a t u s, Ter. b i s u i f a r c i n a t a. 



Wapienie warstwowe przy dworze Walenczewa są też same co w Kurzeło- 

 wie, przedziela je tylko dolina od przeciwległego pagórka; odtąd wapienie zniżają 

 się aż do Wielkowiecka: na równinie wśród ogrodów dworskich znajduje się także 

 warstwowy wapień H, odsłaniają go liczne przerwy, cienką powłoką piasku po-, 

 kryte. Przy zabudowaniach dworskich wytryskają liczne źródła słodkiej wody, 



