10) T e r e b r a t u 1 a o r b i c u 1 a t a Eoem. t. II, f. 6 i 20. (Tu 

 też odnosi się jeszcze T. na na M ii n s t. i T. h u m e r a 1 i s 

 Roem. t. 18, f. 14). Znajduje się tu bardzo często we wszystkich 

 warstwach, szczególniej w górnych od 151 — 156' stopy głębokości, 

 najczęściej jako młode egzemplarze T. n a n a Roem. t. II, f". 20. 

 W Niemczech w górnym coralragu w Hohenerzgelsen i Hildes- 

 heim, oraz w wapieniu portlandzkim tej okolicy. Oprócz tego na- 

 potykają, się też i inne gatunki, które mniej dobrze się zachowały, 

 a więc z mniejszą pewnością, są oznaczone, jakoto: 



1 1 ) Gatunek należący do T e r e b r a t u 1 a Mena r d i S o w. de 

 Buch. Ter. t. III, f. 42 albo też do niej bardzo podobny, z głę- 

 bokości 316 stóp. Zbliża się jak pectiniformis do L o r i- 

 c a t ó w, może więc należeć także do T. pectiniformis 

 v a r. H i 1 s e a n a Roem. t. 18. f. 9, z gliny Hilseńskiej, gdy 

 tymczasem właściwa T. M e n ar d i należy już do kredy. 



12) T e r e b r a t u 1 a c o n c i u n a S o w. Leth. t. 18, f. 3 — T. 

 p i n g u i s t. II, f. 15, jak z górnego coralragu z Hohenerzgelsen. 



13) Uszkodzona mała t e r e b r a t u 1 a z rodziny dichotomae 

 spokrewniona z T. s u b s i m i 1 i s Schl. z górnych warstw ju- 

 rajskich. 



14) Okaz, który uważam za młodą Ter. ornithocephala 

 Sow. Leth. t. 18, f 9, która występuje w całej Jurze. 



15) Bardzo mały, zgrabny, cienko prążkowany gatunek t e r e b r a- 

 t u 1 i z bardzo płaską, nawet cokolwiek zaklęsłą skorupą brzu- 

 chową, formy pokrywkowatej,. którą zaliczam do T er. h e m i s- 

 phaerica Sow. t. 536, f. 1 z górnego oolitu w Ancliff. Gatu- 

 nek ten chce Buch zaliczać do T e r. g r a c i 1 i s S chi. z kredy, 

 ale h e m i s p h a e r i c a jest daleko delikatniejsza, a otwór 

 dzioba jest o wiele większy niż u T. g r a c i 1 i s. 



Wszystkie te skamieniałości, przemawiają dobitnie za tern, że wapień ciecho- 

 ciński, może należeć tylko do górnego białego wapienia jurajskiego, tak samo jak 

 frycowski. 



Co się tyczy warstw jurajskich, wychodzących nad dolną Pilicą około Piekła 

 i Inowłodza, to już ostatecznie w poprzedniej rozprawie wykazałem, że również 

 należą do grupy białego wapienia koralowego, a mianowicie do wapienia nerineo- 

 wego i astartowego jak w Jurze szwajcarsko -francuskiej. 



Na wszystkich więc trzech punktach około Fritzowa, Ciechocinka i Piekła 

 skały obnażone lub pokryte piaskiem należą do górnych warstw średniego piętra 

 białej Jury, a ponieważ źródła słone od Ciechocinka aż do Łęczycy biją z tego 

 wapienia jurajskiego, więc tak samo rzecz musi się mieć i ze źródłami, które 

 na wschód od Fritzowa na brzegu około TreptowerDeep przy wypływie Regi i pod 

 Kołobrzegiem pozornie z piasku tryskają i w tamtejszym zakładzie zużytko- 

 wywane bywają. Podobnież rzecz się ma też zapewne ze solankami na Pomorzu 

 (Hinterpommern) w kierunku od Kołobrzega do Torunia pod Moen, Belgard i Bu- 

 blitz, dalej około Salewiesen pomiędzy Treptowem a Caminem i na południe od 



