ostatniej miejscowości przy Weichmiihl, Weckow, Dobberphuhl i Klein Weckow. 

 Nawet te źródła słone, które są, znane na zachód od Odry w Coblenz, niedaleko 

 Locknitz w Uckerinark i w salinach Greifswald i Sulze nad Rocknitz, mają praw- 

 dopodobnie jeden i ten sam początek z poprzedniemi. 



Pozostaje jeszcze jednak zagadką, czy tego początku należy szukać w samym 

 wapieniu jurajskim, w którym a przynajmniej w nie alpejskich pasmach Europy 

 środkowej nie odkryto pokładów soli, czy też raczej źródła te tryskają z formacyj 

 stanowiących w Niemczech północnych i Polsce północnej podścielisko wapienia 

 jurajskiego i które jak Kajper, Wapień muszlowy i Cechsztajn zawierają pokłady 

 soli. Będziemy jeszcze mieli sposobność powrócenia do tego przedmiotu, badając 

 rozciągłość bałtyckiego zagłębia jurajskiego ku wschodowi. 



§ 50. Powyżej wspomniony otwór świdrowy wykazał już, że wapień juraj- 

 ski, który na zachód od Wisły pomiędzy dolną Pilicą i wybrzeżem pomorskiem 

 w niewielkiej głębokości tworzy podkład napływów, musi zalegać daleko głębiej 

 w kierunku ku wschodowi i północo-wschodowi. Na wschód od Wisły aż do Niemna 

 nie znamy jeszcze ani jednego punktu w całych Prusach i Polsce, gdzieby się obna- 

 żał wapień jurajski, albo też gdzieby się można go było spodziewać w niewielkiej 

 głębokości pod powierzchnią. Albowiem od Wisły pod Sandomierzem ku wschodo- 

 wi formacyj a sandomierska nie wynurzała się i leży ze wszystkiemi swemi star- 

 szemi ogniwami zacząwszy od szarej waki aż do wapienia jurajskiego, ukryta 

 w głębi. Tylko kreda i masy trzeciorzędowe są widzialne i pokryły poziomem swyin 

 uławiceniem wszystkie starsze ogniwa. 



Od Włodzimierza Wołyńskiego przez Turysk, "Chełm, Łęczne aż do Kazimie- 

 rza nad Wisłą, wzgórza marglu kredowego i kredy, białej stanowią kraniec krainy 

 bagnistej około Ratna i Pińska i również błotnistej równiny na północ od Wie- 

 prza.Podkładem jej pozostaje kreda i dalej. na północ, co okazuje odosobnione wy- 

 stępowanie kredy marglistej nad Bugiem około Włodawy, Kodnia, Terespola, Miel- 

 nika i Drohiczyna, około Brańca nad Nurcem (Nurzek), około Bielska, Suraża nad 

 Narwią, pod Szczuczynem nad Wissą przy granicy pruskiej, w okolicy pomiędzy 

 Lipskiem, Hołynką i Pałominem nad Bobrem, a szczególniej w postaci wielkiego 

 pokładu w Pyszkach w parafii Adamowice z tej strony Niemna, niedaleko od 

 Grodna, a dalej jako biała kreda pod Poniemoniem, pod Wielką i Małą Balą 

 i Puszkarami w okolicy Niemna a następnie w postaci piasku zielonego w tej samej 

 okolicy pomiędzy Mialą nad Niemnem i pomiędzy rzeczką Łosośna i Sałluryją, - 

 jeszcze zaś lepiej jako biała kreda z licznemi i wielkiemi krzemieniami w jednym 

 z pagórków pod Wólką nad Czarną Hańczą i kanałem Augustowskim w bliskoyci 

 trzeciej śluzy licząc w górę od Niemna. Ostatnią tę miejscowość poznałem dopiero 

 w ostatnich czasach; kreda tamtejsza jest używana do przygotowywania sztuczne- 

 go asfaltu. 



Nad Niemnem ukazują się znów w kredzie źródła słone w podobny sposób 

 jak w Wielkopolsce. Już w okolicach Białegostoku około Sokółki, a szczególniej 

 pod Wielkiemi i Małemi Sokolnikami wszelka woda studzienna jest mniej więcej 



