A GIE0L0G1CZN 



dokonane w 1883 roku 



W PÓŁNOCNO-ZACHODNIEJ CZĘŚCI GUBERNI RADOMSKIEJ I KIELECKIEJ, 



przez 



A, Mieholókiego 



Inżyniera górniczego. 



Podczas miesięcy letnich zeszłego 1883 roku zajmowałem się badaniem prze- 

 strzeni stanowiącej kąt północno-wschodni sekcyi nr. 2 z karty topograficznej dzie- 

 sięciowiorstowej (o skali 10 wiorst w calu), innemi słowy: przestrzeni ograniczonej 

 od północy i wschodu brzegami arkusza sekcyją tę stanowiącego, od zachodu liniją 

 prostą przechodzącą przez miasta Piotrków i Włoszczowę — od południa zaś liniją 

 idącą przez ostatnie to miasto i wioskę Gózd. Tym sposobem badana przeżeranie 

 przestrzeń stanowi prostokąt, obejmujący 5000 wiorst kwadratowych. 



Północna i południowa część przestrzeni tej pod względem powierzchownego 

 zarysu różnią się od siebie. Część południowa, wchodząca już w obręb właściwego 

 pasma gór Kieleckich, przedstawia całe szeregi wybitnie określonych i wiążących 

 się wzajemnie pagórków, stanowiących przeważnie antyklinalne fałdy z niejedna- 

 kowo podniesionemi skrzydłami. Uławicenie w nich pokładów poważnym uległo 

 zaburzeniom, tak, że w niektórych miejscowościach warstwy ustawione są piono- 

 wo. Zupełnie odmienny charakter przedstawia północna, a mianowicie północno- 

 zachodnia część wyżej wymienionej przestrzeni. Jest ona falista, pokryta grubą 

 powłoką dyluwijalną, której znaczniejszą część nierówności przypisać wypada na- 

 stępnemu, żłobiącemu wód działaniu. 



Układ warstw osadowych, występujących tu na jaw, niewiele odstępuje od 

 kierunku poziomego i wogóle odznacza się dokładną prawidłowością. "W południo- 

 wo-wschodnim pasie tej części, czyli w miejscowościach bardziej przyległych łańcu- 

 chowi górskiemu, przeważa upad północny z niewielkiem pochyleniem ku Z. i W., 

 w pasie zaś północno-zachodnim widzieć się daje upad inny, a mianowicie ku PdZ. 



