- 143 — 



. Pomimo takiej różnicy w powierzchownym zarysie północnej i południowej 

 części badanej przezemnie, mają one wszelako znaczne pod pewnym względem do 

 siebie podobieństwo, a mianowicie, że obiedwie odznaczają się całkowitym bra- 

 kiem odpowiednicli odsłonięć naturalnych. Za najlepszy tego dowód służyć może 

 dosyć znacznej wielkości rzeka Pilica, przerzynająca obręb topograficzny badań 

 moich na stowiorstowej blisko długości, a jednakże na brzegach swoich ukazująca 

 w jednym ledwie punkcie przekrój pokładów skalnych. Podobnież jedyny tylko 

 przekrój udało mi się odnaleść w brzegach jednego ze znaczniejszych jej dopły- 

 wów, rzeczki Drzewicy. Częściej stosunkowo natrafiają się wychodnie skał na 

 stokach i szczytach wzgórz szeregowych, ale wychodnie te ukazują się jedynie jako 

 olbrzymie miejscowe nagromadzenia okruchów skalnych i brył danego pokładu, 

 z których jakkolwiek z wielkiem prawdopodobieństwem wnioskować można o istot- 

 nem znajdowaniu się tegoż pokładu w danym punkcie, to wszelako niepodobna 

 jeszcze wyrobić sobie pojęcia ani o jego uławiceniu, ani o stosunku gieognostycz- 

 nym do znajdujących się obok innych okruchów. , 



Jeśli zatem, pomimo tego wszystkiego, udało ini się zebrać pewną liczbę cie- 

 kawych faktów, wyświecających tak względne do siebie stosunki uławicenia roz- 

 maitych osadowych tych warstw, jak niemniej i cechy ich paleontologiczne, to zaw- 

 dzięczać to jedynie mogę licznym górniczym robotom w tej miejscowości. Dlatego 

 też głównem staraniem mojem musiało być wyszukiwanie sztucznych przekrojów 

 i zestawienie wykrytych w nich danych z szerokiemi ale bardzo niejasnemi wska- 

 zówkami, jakich dostarczyć mi mogły tak zwane odsłonięcia naturalne. 



W obrębie badań moich spotkałem wychodnie pokładów należących do forma- 

 cyj: dewońskiej, tryjasowej, jurajskiej, kredowej i czwartorzędowej, do opisu któ- 

 :. rych przystępuję obecnie, poczynając od najstarszych. . 



Wychodnie pokładów dewońskich w granicach badanej przezemnie przestrze- 

 i ni znalazłem w dwu tylko punktach, przy wsiach Występie i Mniowie, leżących 

 ' w południowo-wschodnim jej kącie, na samej granicy. Dalej ku południowi pokłady 

 ; dewońskie występują już potężnie, tworząc całe pasma wyniosłości opisanych prze- 

 zemnie w zeszłorocznem sprawozdaniu. 



W obudwu punktach wyżej wymienionych, w bezpośredniej styczności z po- 

 ' kładami pstrego piaskowca wynurzają się kwarcyty, podobne do kwarcytów wy- 

 i stępujących przy wsi Klonowie, stanowiące, jak przypuszczać należy, dalszy ciąg 

 ' tychże, a więc należące podobnież do dolnego piętra formacyi dewońskiej. Znale- 

 l zioną pod wsią Występa w jednym z kawałków kwarcytu Ghonetes sarci- 

 I nu lata, a stanowiąca, jak wspominałem o tern w przeszłorocznem sprawozda- 

 niu mojem, jedne z najpospolitszych gatunkowych skamieniałości znajdowanych 

 iw kwarcytach dolnego piętra dewońskiego wzgórz Klonowskich, potwierdza jedy- 

 I nie wniosek wyprowadzony z danych stratygraficznych, że kwarcyty wszystkich 

 wymienionych miejscowości są współczesnemi sobie. 



