- 147 - 



l ski w sprawozdaniu z badań swych gieologicznyck w okręgu górniczym wschodnim 

 s Królestwa Polskiego ')• 



\ Przeciw poglądom Kosińskiego wystąpił niebawem z zarzutem inżynier gór- 

 I niczy Albrecht 2 ) broniący zdania Puscha co do wieku rud żelaznych Królestwa 

 ! Polskiego, na który to zarzut Kosiński nie odpowiedział. Parny obecnego sprawoz- 

 I dania nie pozwalają mi zająć się szczegółowym rozbiorem tej kwestyi, jak na to 

 1 zasługiwałaby ona ze względu technicznego znaczenia swego; dodam tu tylko,- że 

 pomimo wskazówek stratygraficznych, znajdowanie się M. costata (M. f a 1- 

 1 a x v. Seebach) w sferosyderytach kopalni Dalejowskiej stanowczo rozstrzyga 

 kweśtyją łączności ich z Piaskowcem pstrym, ponieważ forma ta uważana w zna- 

 czeniu, jakie jej nadał Seebach 3 ), ani tu, ani w Szląsku górnym, ani w Niemczech 

 i północnych dotąd w pokładach młodszych spotkaną nie została. 



Pokłady następnego ogniwa formacyi tryjasowój. czyli Wapienia muszlowego, 

 w ubrębie badań moich znajdują się tak na północnej, jak i na południowej stronie 

 wyżój opisanego łańcucha wzgórz, składającego się z warstw Piaskowca pstrego. 



Dane, istniejące obecnie w literaturze naszej naukowej, odnoszące się do po- 

 kładów tego ogniska tryjasowego w obchodzącej nas miejscowości, a tembardzićj 

 dotyczące paleontologicznego ich charakteru, bardzo są niedokładne. Niektóre 

 obnażenia Wapienia muszlowego były znane Puschowi jeszcze, który zaliczał na- 

 wet do niego niewłaściwie wapienne pokłady Rothu *), jak już wspomniałem wy- 

 żój. Z niewielkiój wogóle liczby szczątków organicznych, podawanych przez Pu- 

 scha z warstw Wapienia muszlowego, występującego w miejscowościach, dotykają- 

 cych do pasma Kieleckiego, tylko trzy gatunki ft ) znalezione przez niego zostały 

 w odkrywkach, leżących w obrębie badanej przestrzeni. Późniejsze badania prof. 

 Roemera, nie dostarczyły w tym względzie żadnych nowych faktów, z wyjątkiem 

 bardzo prawdopodobnego z góry przypuszczenia K ), wypowiedzianego przezeń, że 

 v,- tutejszym Wapieniu muszlo wym dadzą się wyróżnić wszystkie piętra, przyjęte 

 dla tego ogniwa tryjasowego w Szląsku górnym. W części zbadanej przezemuie 

 przestrzeni, stykającej się z północnym stokiem pasma Kieleckiego, wychodnie 

 Wapienia muszlowego jakkolwiek nie znajdują się w związku bezpośrednim, jed- 

 nakże ze względu na układ swój wykazują pewną wzajemną łączność. Leżą one 

 mianowicie wzdłuż pewnej krzywej linii, równoległej do ogólnego kierunku pasma, 

 wskutek czego wychodnie te uważać można za należące do jednej i tejże samej 

 uieprzerwanie ciągnącej się tu masy pokładów wapiennych średniego ogniwa Try- 

 jasu. Kierunek linii tej idzie przez Wielką Wieś. Parszów, Młodzowy, Bzin, Brze- 

 sce, Gilów, Odrowążek, Beń i Jakubowice. 



Wapienie ukazujące się w przerwie między dwoma krańcowemi punktami 

 w okolicach Serwinowa, Mniowa, Grzymałkowa, należą do Róthtf; szereg więc 



') Sprawozdanie to znajduje się w archiwum Zarządu górniczego Okręgu wschodniego. 



2 ) Albrecht. Gazeta Kielecka 1878. nr. 85, 86, 87, 88, 9 2. 



3 ) Seebach. Die Conchylien-Fauna der Weimarischen Trias. 1 862, S. 6 0. 

 ') Pusch. Geognost. Beschreibung v. Folen. 1831, I Th., S. 270, 271. 

 5 ) Pusch. 1. c. S. 2 7 6—278. 



c ) F. Roemer. Geogn. Beob, im Poluischen Mittelgebirge. Zeit. d. D. geol, 1866. S. 685. 



