M y o p li o r i a o v a t a. G o 1 d. 



G ,e r v i 1 1 i a costata. S c h 1 o t h. 



„ s u b g 1 o b o s a. Cred. 

 M o cl i o 1 a tr iąuetra. Seeb. 

 N a t i c a Gaillardoti. Lefróy. 

 T u r b o n i 1 1 a s p. 



Waldheimia yulgaris. S chi o t h. 

 Encrinus 1 i 1 i i f o r ni i s. La m. 

 Entrochus dubius. G o 1 d. 



Kozpatrując podany tu spis skamieniałości, widzimy w nim obok znacznej 

 liczby form gatunkowych, właściwych wszystkim piętrom Wapienia muszlowego, 

 a nawet przechodzących za jego granice, jeszcze szereg form, wyłącznie albo prze- 

 ważnie przynajmniej występujących w dolnych jego piętrach. Takiemi formami 

 według Ecka i Albertiego są: Natica Gaillardoti, Limastriata 

 Tar. lineata, Myophoria cardissoides, Gervillia subglo- 

 b o s a, Entrochus dubius i Lima B e y r i ch i. Najważniejsze znacze- 

 nie ze wszystkich skamieniałości wyliczonych ma, według mnie, Lima Beyri- 

 c hi. Eorma ta, opisana przez Ecka ^ z warstw dolnego piętra Wapienia muszlo- 

 wego na Szląsku górnym, jest czysto miejscową formą, bo oprócz Szląska górnego 

 rzadko tylko natrafia się w najniższych poziomach Wapienia muszlowego w Szlą- 

 sku dolnym, a wcale jest nieznana w tryjasowych pokładach Niemiec. 



Na podstawie wskazanego charakteru fauny, najsłuszniej wnioskować można, 

 że zajmujące nas warstwy należą do dolnego piętra Wapienia muszlowego. Podo- 

 bieństwo ich fauny do fauny pokładów Szląska górnego, wskazywane już znajdo- 

 waniem się Lima B e y r i c h i, całkowicie, stwierdzają pozostałe skamieniało- 

 ści, bo wszystkie bez wyjątku prawie formy wymienione spotykają się w pokła- 



' dach Szląska górnego 2 J, należących do dolnego piętra Wapienia muszlowego, co 

 zgadza się również zupełnie z podanym powyżej wnioskiem, dotyczącym wieku 



i warstw opisywanych. 



Wśród pokładów dolnego piętra Wapienia muszlowego w Szląsku górnym 

 można, według Ecka 3 ), rozróżnić dwa poziomy. Wyższy z nich, równoważny z nie- 

 mieckim wapieniem pienistym, składa się tam głównie z dolomitów wraz z miesz- 



, czącemi się w nich gniazdami galmanu i charakteryzuje obecnością kilku gatunków 



i ramienionogich mięczaków, właściwych typowi alpejskiemu, czem różni się od po- 



i ziomu niższego, równoważnego z niemieckim Wapieniem falistym, niezawierają- 



\ cym tych skamieniałości. 



Ponieważ pod Parszowem nie znalazłem ani pokładów dolomitowych, ani ra- 



! mienionogich typu alpejskiego, więc warstwy tutejsze uważać wypada za osady 

 odpowiadające pokładom spodniego poziomu dolnego piętra Wapienia muszlowego 



. Szląska górnego. 



W drugim punkcie, pod wsią Młodzowy, w łomach kamieni, leżących na pół- 

 noc od drogi prowadzącej z Bzina do Wąchocka, odsłonięty jest szereg warstw 



') Eck. Ueber die Form. des bun. Saudsteins und. d. Muschelkalks in Obcrschl. 1 8 6 5. S. 5 2. 



2 ) Eck. 1. c. S. 48 — 6 0. F. Roemer. Geol. v. Oberschl. S. 13 5. 



3 ) Eck. 1. c. S. 42, 43, 7 3. 



