- 155 - 



zmienia się na niewielkiej odległości, jak tego dowiodły badania dra Ammońa 

 a wreszcie i z tego względu, że wapień ze skupieniami krzemiennemi znany jest 

 wśród pokładów pasa z P. t r an s v e r s a r i u m w południowej Francyi *), 



Co się tyczy danych stratygraficznych, to przy oznaczeniu wieku osadu tego 

 nie mogą one żadnych dostarczyć wskazówek, bo w granicach zbadanego obrębu 

 jako dawniejsze bezpośrednio osady występują warstwy formacyi tryjasowej. now- 

 sze zaś stratygraficzne osady posiadają, jak zobaczymy niżej, zbyt mało danych 

 paleontologicznych do tego, ażeby ścisłe oznaczenie ich wieku można było uważać 

 ; za stanowcze. 



Dotychczas niewyjaśnione trudności napotykają się przy porównaniu zrobio- 

 nego wywodu odnośnie wieku pokładu wapienia o skupieniach krzemiennych z re- 

 zultatami badań prof. Roemera, dotyczących miejscowości, odległej ledwie o wiorst 

 : kilkadziesiąt. 



Prof. Roemer wśród osadów przez siebie zbadanych nie znajduje możliwości 

 : wyróżnienia szeregu warstw, odpowiednich pasowi z Peltoceras trans- 

 v e r s a r i u m, który, według zdania jego, zlewa się tam z warstwami, zawierają- 

 j cemi Cardioceras cordatum 3 ). Niema żadnej dobrej zasady zaliczać 

 do pierwszych wapienia ze skupieniami krzemiennemi dla tego tylko, że wnirn nie- 

 ma C a r. cordatum. Powyżej zaś warstw z Cardioceras corda- 

 tum prof. Roemer wyróżnia trzy piętra, niewątpliwie młodsze, wedle zdania jego, 

 od pasa z Peltoceras t r a n s v e r s a r i u m *). 



Do przestrzeni, zajętej przez wychodnie wapieni ze skupieniami krzemienia, 

 przytyka od zachodniej i północno-zachodniej strony pas pokładów jurajskich, róż- 

 niących się wybitnie od poprzedzających i stanowiących przeważnie rozmaite od- 

 miany oolitów i wapieni do kredy podobnych. Wskutek tego grupę tę przy opisie 

 ' nazywać będę grupą oolitową, dla odróżnienia od leżących pod nią wapieni ze sku- 

 pieniami krzemienia, które oznaczać będę mianem grupy krzemiennej. Jak 

 wzmiankowałem, już wyżej, grupę pokładów oolitowych, na zasadzie gieognostycz- 

 nego ich układu względnie grupy pokładów krzemiennych, uważać można za now- 

 sze osady, co stwierdza się również i paleontologicznemi danemi. 



Co do występowania wapieni oolitowych w granicach naszego obszaru znaj- 

 dujemy bardzo niedokładne wskazówki u Puscha 5 ), który oolity widział tylko pod 

 Przedborzem; przyczem oolity owe, jak i wszystkie oolity jurajskie, uważał za 

 osady najdawniejsze 15 ) wśród polskich osadów jurajskich. Następnie prof. Zejszner. 

 który po raz pierwszy stwierdził obecność pewnej liczby skamieniałości kimme- 

 jrydzkieh w oolitach jurajskich pasma Kieleckiego ; ), wykazuje znajdowanie się 

 Rh. inconstans i E x o g y r a v i r g u 1 a pod Sulejowem. Istnienie tu 



') Ludwig v, Ammon. 1. c. str. 143, 149; 



2 ) Lapparent. Traite de Geologie. 1883, p. 886, 905. 



3 ) Roemer. Geol. v. Oberschlesien. 1 870. str. 255. 

 *) Roemer. Tamże, str. 2 5 5. 



5 ) Pusch. 1. c. II, Th. 1836. str. 207. 



6 ) Pusch. l.o. II, Th. 183 6. str. 2 06. 



') Zeuschner. Die Gruppen und Abtheilungcn d. poln. Juras. Zeissehrift d. D. Gesell. 1860. 

 str. 79 1. 



