— 164 



3) Na braku takiego podobieństwa do fauny warstw wierzchnich jurajskich 



w Niemczech południowych. 



Wyjaśnienia tej okoliczności, źe wierzchnio-jurajska fauna krzemiennej gru- 

 py osadów, bardzo podobna do fauny warstw południowo-niemieckich, w młodszej 

 grupie oolitowej zastąpiona jest przez faunę bardziej zbliżoną do fauny pokładów 

 Niemiec północno-zachodnich — nie należy, według mnie, szukać w tem przypusz- 

 czeniu, że warunki osadzania się zagłębia polskiego zmieniły się w okresie istnie- 

 jącym między epoką utworzenia grupy krzemiennej a epoką utworzenia grupy ooli- 

 towej. Innemi słowy, niepodobnem i niepotrzebnem zresztą jest przypuszczenie, 

 że zagłębie polskie, którego połączenie niegdyś z zagłębiem południowo-niemie- 

 ckiem i całkowita niezależność od zagłębia niemieckiego północno-zachodniego, 

 nie ulega, według zdania prof. Roemera, najmniejszej wątpliwości '), było w okre- 

 sie osadzania się grupy oolitowej oddzielone od południowo-niemieckiego, a połą- 

 czone naodwrót z zagłębiem niemieckiem północno-zachodniem. 



W istocie, przyjmując nawet to ostatnie przypuszczenie, nie zdołalibyśmy 

 wszakże wyjaśnić bynajmniej dziwnego podobieństwa fauny grupy oolitowej na- 

 szej do fauny wyższych osadów jurajskich wschodniej Francyi, której zagłębie nie 

 należy przecież do zagłębi jurajskich, bezpośrednio przyległych polskiemu. 



Dlatego różnicę w charakterze faun grupy krzemiennej i oolitowej, wypada, 

 jak mi się zdaje, przypisać wyłącznie zmianie warunków klimatycznych (tempera- 

 tury wody) w danej części zagłębia polskiego podczas okresu osadzania się grupy 

 oolitowej, przyczem połączenie tego zagłębia z przyległemi mu (niemieckiem połud- 

 niowem i północno-zachodniem) istnieć mogło tak dobrze przez ciąg okresu osadza- 

 nia się krzemiennej jak i oolitowej grupy. 



Pogląd ten ubocznie i tem się potwierdza, że zupełnie podobne zastąpienie 

 jednej fauny przez drugą daje się widzieć w pokładach zachodniej Szwajcaryi i po- 

 łudniowej Francyi, leżących na zachodniej granicy układu osadów południowo- 

 niemieckich, czyli w miejscowościach, do których było podobne polskie zagłębie 

 jurajskie, znajdujące się również na granicy (wschodniej) osadów południowo-nie- 

 mieckich. Prócz zastąpienia w kierunku pionowym fauny typu południowo-niemiec- 

 kiego przez faunę typu francuskiego (stojącego bliżej typu niemieckiego północno- 

 zachodniego), w wymienionych krajach stwierdzonem 2 ) nadto zostało wzajemne 

 zastępowanie się tych faun i w kierunku poziomym, bez przerwy w ciągłości po- 

 kładów — tak, że o rozdziale zagłębi wierzchnich jurajskich, południowo-niemiec- 

 kiego i francuskiego , nie może być i mowy. W zupełnie podobnych fizycznych 

 i gieograficznych warunkach, jak zagłębie francuskie, znajdowało się, zdaniem 

 mojem i polskie zagłębie w okresie wierzchnim jurajskim — i tem objaśnia się 

 dziwne podobieństwo fauuy niektórych poziomów Jury polskiej do fauny pokładów 

 Francyi wschodniej. 



^) Roemer. Geologie v. Oberschlesien. 1870. S. 274, 275. 



2 ) Moesch. Geolog. Bepchreibung des Aargauer Jura. 186 7. S. 151, 16 3, 164, 



Struckmann. Die Obere Jura der Umgegend v. Hannover. 1.8 78. S. 151, 



Brauns. Der obere Jura. 1874. S. 6 5. 



