— 165 - 



W odległości trzywiorstowej na południo-zachód od wioski Piekło, pod którą 

 występują wyżej przezemnie opisane pokłady kimmerydzkie, wynurza się znaczna 

 masa warstw, wybitnie różniących się, tak pod względem petrograficznym, jak 

 i paleontologicznym, od obudwu rozpatrywanych, dotąd grup osadów jurajskich. 

 Warstwy skał tej nowój grupy wszędzie mają upad prawidłowy ku Pd.Z , czyli 

 w stronę panującego w tym pasie upadu pokładów; tak, że grupę tę uważać należy 

 za osad młodszy od osadów kimmerydzkich wsi Piekło. Fauna grupy tej osadów 

 tworzy bardzo szczególną mieszaninę elementów fauny pokładów wierzchni o -juraj- 

 skich Europy środkowej z elementami fauny rossyjskiej. Jako przedstawiciele tój 

 ostatniój występują ammonity z grupy Per. v i r g a t u s, wyjątkowo właści- 

 wej Rossyi. tak, że kwestyją istnienia w Królestwie osadów wierzchnich jurajskich 

 takich samych, jak w Rossyi, można dziś uważać za dowiedzioną całkowicie. Pakt 

 istnienia w Królestwie pokładów wirgatowych bardzo jest ciekawym, ponieważ 

 sam przez się staje w sprzeczności z istniej ącemi poglądami dotyczącemi granic 

 gieograficznych zagłębia rossyjskiego, a zatem i ze stosunkami tego ostatniego do 

 zagłębia Europy środkowej. Zgodne całkowicie uławicenie warstw wirgatowych 

 powyżej osadów kimmerydzkich w Królestwie, wśród których, jak mniemam, moż- 

 na na podstawie pewnych danych, przypuszczać obecność równoważników wszyst- 

 kich poziomów piętra kimmerydzkiego środkowej Europy, a być może nawet i port- 

 landu, stoi również w niezgodzie z pojęciami dotyczącemi wieku warstw wirgato- 

 wych, odnoszonych zwykle do dolnego działu piętra tego. 



Wobec teoretycznego znaczenia kwestyi, poruszonej przez znalezienie po- 

 kładów wirgatowych w Królestwie i wobec spodziewanego przezemnie zdobycia 

 w roku bieżącym nowych odnośnych danych, bardziój szczegółowy rozbiór wy- 

 krytych przezemnie dotąd faktów uważam za przedwczesny. 



Osady formacji kredowej występują wyłącznie w południowo-zaehodnim ką- 

 cie badanej przezemnie przestrzeni, gdzie w niektórych punktach (Krasocin, Olesz- 

 no, Przedbórz, Wymysłów) dotykają one bezpośrednio podnóża pasma jurajskiego 

 ciągnącego się od Małogoszczą do Przedborza. We wszystkich wymienionych pun- 

 ktach ukazuje się typowy margiel kredowy w kształcie mnóstwa kanciastych okru- 

 chów, rozsianych wśród roli ornej, lub w postaci niewielkich i niewyraźnych obna- 

 żeń w rowach przydrożnych. 



W dwu miejscowościach (Krasocin, Wymysłów) znalazłem w nim charakte- 

 rystyczne dla senońskiego piętra formacyi kredowej skamieniałości: I n o c e r a- 

 mus Cripsii i Inoceramus striatus. Na zachodzie od wymienionych 

 obnażeń wychodnie marglu kredowego napotykają się wszędzie, gdzie z pod war- 

 stwy dyluwialnej wynurzają się skały podkładowe, jak np. pod Kluczewskiem, Pil- 

 cicą, Ostrowem, Cząstkowem i t. p. Sposób uławicenia marglu kredowego udało mi 

 się widzieć w jednym tylko punkcie, dosyć odległym od wyżej wzmiankowanego 

 , pasma jurajskiego, a mianowicie pod Włoszczową 1 ), gdzie margiel ten rozsypujący 



Miejscowość ta jest jedynym punktem z wyżej wymienionych, w którym dawniej już stwier- 

 | dzonem było istnienie wychodni marglu kredowego. Pusch. Geognostische Boschr. v. Polen. II Th. 

 1836. S. 331. 



