WYCIECZKA II LITWĘ I NAD BAŁTYK 



(Tablica 111). 



S. Z Warszawy do Mińska 



Pierwszym celem mojej podróży było Sołomorzecze na Litwie, położone 

 w powiecie mińskim. Przed kilku laty odwiedziłem tę miejscowość w Październiku. 

 Zapóźna to pora roku do zaznajomienia się z roślinnością, nabyłem jednak prze- 

 konania, że Sołomorzecze musi być, pod względem flory stycznym, jednem z cie- 

 kawszych miejsc w tamtych stronach. Mc więc dziwnego, że dnia 22 Czerwca 1883 

 roku. siadając na Pradze do pociągu drogi żelaznej terespolskiej wraz z moim do- 

 brym znajomym, dzierżawcą Sołomorzecza, radowałem się myślą, że nazajutrz 

 ujrzę sołomorzecką florę w całej czerwcowej okazałości. 



Koleją mamy jechać do Mińska 521 wiorst, czyli 556 kilometrów. 

 Rzecz biorąc administracyjnie mamy przejeżdżać przez 4 gubernie i 12 

 powiatów, a mianowicie: przez gubernie warszawską, siedlecką, grodzieńską 

 i mińską. 



Pod względem hidrografieznym mamy do przebycia: zlewem Wisły 300 kilo- 

 metrów, zlewem Dniepru 46, zlewem Niemna 194 i znowu zlewem Dniepru 16. Tak 

 więc między Warszawą i Mińskiem kolej żelazna trzy razy przechodzi przez wo- 

 dodział bałtycko czarnomorski. 



Przed godziną czwartą po południu pociąg ruszył ku wschodowi po nadwi- 

 ślańskiej płaszczyźnie. Zielone pola, łąki i strasznie przerzedzone lasy szybko 

 przesuwać się zaczęły. Okolica to, jako sąsiadująca z Warszawą, dość dobrze zba- 

 dana pod względem roślinności. 



Minąwszy stacyje w Miłosny, w Mińsku i przystanek w Cegłowie, przejeż- 

 dżamy najwyższy punkt drogi żelaznej terespolskiej, 169 metrów nad poziom morza 



