- 189 — 



nuis MncŁu, Po a bulbosa L., Poa serotina Ehrh., Pestuca 

 distansKth., Pestuca duriuscula L, Pestuca hetero- 

 p h y 1 1 a Link, Bromus sterilis L., Juncus supinus Mótich, 

 G-ageapratensisSchult., AlliumvinealeL., G-alanthus 

 nivalisL., Epipactis 1 a t i f o 1 i a A 11., R u m e x m a r i t i m u s 

 L., Ar mer i a elongataBoisser, VeronicatriphyllosL. f 

 V. hederaefolia L., V. p e r s i c a P o i r., P e d i c u 1 a r i s silva- 

 tiea L., Mentha rotundifolia L., Lamium maeulatum L. 1 )* 

 Scutellaria hastifoliaL., Liinnanthemumnymphaeoi- 

 d e s L k., A s p e r u 1 a t i n c t o r i a L., Linnaea borealis-L, V a- 

 lerianellaolitoria Poll., Dipsacus sil v ester Huds., 

 Bryonia alb a L, Stenactis annuaNees., Bellis peren- 

 nis L., G-alinsogaea p a r v i f 1 o r a Cav., Seneeio viscosus 

 L., S. s y 1 v a t i c u s L., S. v e r n a 1 i s WK., S. e r r a t i c u s B a r t o- 

 1 o n i, S. sarracenicus L., Cardnus acanthoides L., S c o r- 

 zonera purpurea L, Hieracium c y m o s u m L., H. s e t i g e- 

 ruin T a u s c h, H. v u 1 g a t u m P r., Ranunculus b u 1 b o s u s L., 

 Isopyrum thalictroides L., Arabis kir su ta Seop., Alys- 

 sum montanumL., A. calyeinumL,, Teesdałia nudicau- 

 1 i s R. B r., S a 1 i x purpurea L, Hypericum tetrapterum 

 Pr., H. m o n t a n u m L., S a lsola KaliL., A t r i p 1 e x nitens 

 Schk., Spergularia rubraPresl., Holosteum umbella- 

 tum L., V a c c a r i a p a r v i f 1 o r a Mncb., Silene tatarica 

 Pers., S. chlor antha Ehrh., Saxifragag ranulata L, Be- 

 ru laang u stifoliaKoch., Seseli c o 1 o r a t u m E h r h., P e u- 

 cedanum Cer v aria Cuss., Tis cum album L, Potentilla 

 s u p i n a L., P. rupestris L., P. v e r n a L., P r u n u s s p i n o s a L., 

 Melilotus altissimus Thuilł., Trifolium fragiferum 

 L., T. f i 1 i f o r m e L, V i c i a v i 1 1 o s a Roth. 



Niektóre z powyższych roślin znajdą się z czasem w okolicy Mińska i Soło- 

 morzecza przy dokładniejszem zbadaniu, ale bardzo wielu z nich granica rozmiesz- 

 czenia przypada między Warszawą i Mińskiem. 



lii. Z Sołomorzecza do Nalibockiej puszczy. 



Któż nie pamięta w Panu Tadeuszu kilkakrotnie zaczynanej, a dla rozmaitych 

 przeszkód nigdy niemogącej się skończyć opowieści Wojskiego o celnym strzale 

 do dzika „kiedy do nalibockich zaciągnęli lasów Tadeusz Rejtan- poseł i książę De- 

 nassów". Albo w inuem miejscu: ,,gdy polujący w głębi nalibockich lasów, Rejtan 

 wypłatał sztukę książęciu Denassów". Otóż ku tym nalibockim lasom, które tu 



') Granica pdłoocna zasiągu jasnoty flamistśj naznaczona jest u Gobiego na pdłnoc od Miń 

 ska poza Witebskiem (Karta II, nr. 4. O wlijanii wałdajskoj wozwyszennosti. S. Peter. 187 6), 



