- 202 - 



szypułkowe ( Q u e r c u s pedunculata Ehrłi.). Dzikich jabłoni i wszelkich 

 krzewów, zaczynając od leszczyny, diiżo. Widywałem często obiedzie nasze 

 łrzmieliny, kruszynę, wilcze łyko i mnóstwo wiciokrzewu zwyczajnego (Lonicera 

 Xylostenm L.)- Z krzewinek prócz czernicy i borówki spotyka się kamionkę, 

 którą tutaj kościanką nazywają. Poziomek mnóstwo. 



Wśród lasu między wzgórzami trafiają się stożkowate głębokie zapadliny, 



0 których poprzednio opowiedziałem. W nich rośliność najwięcej urozmaicona, 

 z powodu bardzo różniących się warunków wegietacyjnycb, taka bowiem kotlina 

 ma pochyłości podane ku wszystkim stronom świata, przytem wszystkie pośrednie 

 stopnie wilgoci między mokrem dnem i suchemi wierzchołkami wzgórzy. Jakie 

 w niektórych miejscach są przychylne dla roślinności drzewnej warunki, dość po- 

 wiedzieć, że zasuszyłem liście leszczyny mające 0,17 metra długości, przy 0,15 

 szerokości, oraz liście z młodych pędów osiczyny długie 0,25, szerokie 0.21 metra." 



Flora zielna tych lasów mieszanych dużo gatunków posiada. Z mniej pospo- 

 litych roślin zebrałem: ostrzycę leśną (Calamagrostis s i l v a t i c a Dc), 

 zerwę kłosową (Phyteuma spicatum L.), dzwonek kosmaty (C a m p a n u 1 a 

 cervicaria L.), jastrzębiec wybiegły w odmianie dhtgorozłogowój (Hi er a ci u m 

 p r a e a 1 1 u m Grisel var. Bauchini), zawilec leśny (Anemoiie s y 1 v e s t r i s 

 L.), jaskier wielokioiatowy (R a n u n c u 1 u s p o 1 y a n t h e m o s L. )\ orlik (A. q u i- 

 legia vulgaris L), czerniec gronkowy (Actaea s p i c a t a L.), zai/kiel 

 (Sanie ula europaea L.), biedrzeniec wielki w odmianie rozcięto/ istnej (P i m- 

 pinella magna var. dissecta Dc), wykę leśną i kaszubską w formie omszo- 

 nej (Vicia sylvatica L., V- cassubica L.) oraz drzewigroszek czarny 

 (O r o b u s n i g e r L.). Inne bądź-to zebrane, bądź-to zanotowane rośliny le- 

 śne łatwo odszukać w Dodatku III umieszczonym na końcu opisu wycieczki. 



Z nad brzegów Wierszchni skręciwszy ku północnemu zachodowi i idąc dalej 

 ciągle lasem, mija się drogę, prowadzącą z Wysokiegodworu do Stokliszek i do- 

 chodzi się do miejscoAYOŚci płaskiej, mokrej, przedstaAviającej trzeci typ lasów tu- 

 tejszej okolicy. Typ pierwszy był gołobórz sosnowy z wrzosowiskiem; typ drugi: 

 las mieszany liściasto iglasty z gestem podszyciem krzewów. Typ trzeci jest to 

 mokry bór iglasty z modrzewnicą rozmarynową (Andromeda polifolia L), 

 z bagnem (Ledum palustre L.). z dużemi krzaczkami łochyni (Va c c i ni um 

 uliginosum L-), z wełnianką pochewkowatą (Erioforum v a g i n a t u m L.), 

 z błotami porosłemi łozą i z wyglądem poleskim. Tego trzeciego typu bardzo tu 

 mało, jako w okolicy Avzgórzystej. 



Do krótkiego opisu tutejszych lasów dodać wypada, że grubego zwierza nie- 

 ma i że wracając z Połągi we Wrześniu zastałem w wysokodworskich lasach taką 

 obfitość rozmaitych grzybów, jakiej nie widziałem nigdy w Królestwie. Wprawdzie j 

 ta obfitość nie była dla mnie nowością, bo przed rokiem patrzyłem codzień we j 

 Wrześniu i w Październiku w Zakopanem, jak góralka wybiegła na chwilę do lasu ' 



1 wracała z płachtą pełną grzybów dla krów do podoju, ale liczba gatunków nie- 

 równie pod Tatrami mniejsza. Patrząc w Wysokimdworze na tę mnogość form 

 rozlicznych, łaty/o zrozumieć dla czego Mickiewicz tak szczegółowo w Pauu Ta- j 

 deuszu odmalował grzyby litewskie. Bez tego ustępu nie byłby zupełnym gienijal- 

 riy i skończony obraz litewskich lasów. 



