— 203 - 



VI. Z Wysokiegodworu do Połągi. 



Dnia 23 Lipca opuściłem gościnny Wysokidwór, udając się nad Bałtyk. Je- 

 chałem naprzód do stacyi kolej owej w Rudziszkack, znajomą, już drogą, ale przed 

 dwoma tygodniami żyta były jeszcze zielone, teraz żniwa, od dwu dni rozpoczę- 

 te, w pełnym biegu, a hreczka, nieraz obszerne łany zajmująca, w zupełnym roz- 

 kwicie. 



Z Rudziszek dostałem się koleją do Landwerowa, gdzie drogi rozstajne: na 

 prawo do Wilna, na lewo do Kowna. Pojechałem na lewo, ale przebywszy okolicą 

 z razu wzgórzystą, a dalej równą, dwie stacyje, Jewie i Zośle, dwa miasteczka nad 

 jeziorami, na trzeciej stacyi w Koszedarach trafiłem znowu na drogi rozstajne: na 

 prawo do Libawy, na lewo do Kowna. 



Chciałem zaraz jechać na prawo, ale „rozkład jazdy" kazał mi tu długie cze- 

 kać godziny. Poszedłem obejrzeć, co rośnie w Koszedarach, ale w pobliżu stacyi 

 były tylko pola uprawne i rowy pełne wody, bo okolica płaska i mokra. Żadnej 

 ciekawszej rośliny nie znalazłem, iść do świerkowych lasów zadaleko, więc za- 

 siadłem do zrobienia następującego rachunku. 



Z Koszedar mam przebyć koleją do Libawy wiorst 294. to jest kilometrów 

 314. Przebyłem z Landwerowa kilometrów 50. z Landwerowa do Wilna jest kilo- 

 metrów 17, więc razem z Wilna do Libawy kilometrów 381, a mianowicie: Litwą 

 do rzeki Niewiaży kilometrów 126, Żmudzią kilometrów 188, Kuroniją czyli Kur- 

 landyją kilometrów 67. Nielicząc przystanków, na których się nie zatrzymuje po- 

 ciąg, mam do przebycia z Koszedar do Libawy stacyj i przystanków 19, jedna 

 więc stacyja ma średnio 16'/ 2 kilometrów. 



To ostatnie obliczenie posłuży mi do nieznużenia czytelnika liczbami kilome- 

 trów.- Stacyja będzie odtąd jednością miary długości przebytej drogi w czasie 

 dalszej podróży do Libawy. 



Upragniony początek tej podróży nastąpił nareszcie 24 Lipca po południu: 

 • -■ - zył z Kosze -1 " - ku Bałtykowi. 



• az za Koszec .<,mi z powiatu trockiego wjeżdżamy do powiatu kowień- 

 skiego, z guberni wileńskiej do kowieńskiej. 



Minąwszy pierwszą stacyja Gajżuny, a dojeżdżając do drugiej Janowa, spo- 

 tykamy na drodze Wiliją, podążającą na lewo ku Kownu. Rzeka płynie tu dość 

 głęboką doliną, wyżłobioną przez wody, z boków zamkniętą malowniczemi spadzi- 

 stościami. Przejeżdżamy most wyniesiony 52 metry nad powierzchnią Bałtyku. 



Za Janowem pierwsza stacyja Żejmy. Dokoła roztoczyły się poła obszerne. 

 Jeżeli choć w połowie były tak rozległe przed 564 łaty, to Gedymin miał gdzie 

 swoje wojska rozwinąć, tu bowiem w bliskiej okolicy Żejm, nad rzeczką Żejmilą 

 odniósł wielkie zwycięstwo nad Krzyżakami roku 1319. 



Na następnej stacyi w Kiejdanach przejeżdżamy po moście Niewiażę, dawną 

 granicę Litwy i księstwa żmudzkiego. Niewiaża jest prawym dopływem Memna. 



Za Kiejdanami. gdy miniemy stacyją w miasteczku Datnowie, w pobliżu na- 

 stępnej w Michelmondzie kończy się powiat kowieński, zaczyna szawelski. Tu tak- 

 że w czasie mego przejazdu 24 Lipca przypadła inna granica, a mianowicie doj- 



