— 219 



jąc stanowiska Czarnej Hory i jedno tatrzańskie. Leclebour tę ostrzycę wymienia 

 w Laponii, Finlandyi, Petersburgu, Kurlandyi i w Kursku. Klingę zamieszcza ją 

 w florze nadbałtyckich prowincyj niewymieniając stanowisk. Flory niemieckie wy- 

 liczają stanowiska górskie, oraz wskazują brzegi morza od Holsztynu do Pome- 

 ranii. 



Z Wijowcityćh widziałem dużo dawno przekwitłych. konwalij i majownika. 



Storczyki cztery znalazłem. Trzy już owocowały; podkolan wonny (Platan- 

 tbera bifolia Rek b.), gnieźnik bezlistny (Neottia nidus avis Ri ch). 

 i dwulistnik owalny (Listera ovata RBr.). Czwarty, kruszczyk rdzawy (Epi- 

 p a c t i s r u b i g i n o s a Koch) kwitł i to nietylko na miejscach bogatszych 

 w próchnicę, ale po całym lesie. Jest on, jak mi się zdaje, najpospolitszy z tutej- 

 szych leśnych storczyków. 



Z pierwiosnków atych zapisuję pospolity, ale zawsze mile spotykany siódmaczek 

 (Trientalis europaea L.). 



Z gruszy czkowatych widziałem wszystkie pospolite gmszyczki, przytem korze- 

 niówkę (Monotropa Hypopitys L.). 



Z szorstkolisinych — niezapominajkę pośrednią (M yosotis intermedia 



LK.). 



Z dzwonkowatych — kilka gatunków pospolitych dzwonków. 



Byłby obraz roślinności lasu w głównych rysach niezupełny, gdybym ze zło- 

 zonych nie zapisał jeszcze raz, już dwa razy wspomniany jastrzębiec ba/daszkowy, tak 

 go tu wszędzie pełno. 



Z jaskr owatych najczęściej widywałem w lesie jaskier wielokwiatowy (R a n u n- 

 culus polyanthemos L.). 



Z dziur awcowatych wpisuję dziurawiec czworoboczny (Hypericum ą u a- 

 drangulum L ). 



Z baldaszkowych — olszeniec karolkowaty (S e 1 i n u m C a r V i f o 1 i a L-). 



Z różowatych trudno zapomnieć o poziomce. 



Nakoniec z motylkowatych zebrałem w tym lesie cztery koniczyny: górską, roze- 

 słaną, pogiętą i mięszaną (Trifolium m o n t a n u m L., T. repens L., T. m e- 

 d i u m L., T. h y b r i d u m L.) oraz wykę ptasią (Vicia cracca L.). 



Jest jedno miejsce w lesie, blisko wejścia od strony Połągi, dość niskie, gdzie 

 sosny ustąpiły miejsca olchom, a pod niemi skupiły się obszerne zarośla malin. 

 I Wśród nich rośnie czartawa alpejska (O i r c a e a a 1 p i n a L.) i loierzbówka górska 

 (E p i 1 o b i u m m o n t a n u m L.). 



Po całym lesie rozrzucone są cztery nasze najpospolitsze paprocie, przytem 

 dużo paprotki trójkątnćj (Phegopteris Dryopteris F e e) i bardzo nie- 

 wiele paproci grzebieniastej (Polystichum cristatum R t h.). Jedna rosła 

 ze dwa metry nad ziemią na starej sośnie we framugo watem zagłębieniu kory, za- 

 pełnionem próchnicą. 



Las po drugiej stronie żwirówki, im dalej od morza, tern suchszy, piaszczyst- 

 ej i uboższy w roślinność. Często tylko odosobnione kępy mchów pokrywają grunt 

 jałowy. Sześć gatuhków jest najpospolitszych: 1) Dicranumundulatum 

 H e d w. 2) D. s c o p a r i u m H e d w. v a r. p a 1 u d o s u m B r. et S c h., 

 3) Dicranum scoparium Hedw. v a r. orthophyllum BS., 



