MCHÓW LIŚCIASTYCH, W1AM, SKRZYPÓW I PAPROCI, 



ZEBRANYCH W DOBRACH MIĘDZYRZECKICH, 



oraz w trzech innych stanowiskach gubernii Siedleckiej, 



przez 

 cB. &icMeia. 



Wymienione grupy roślin skrytokwiatowych, odszukano zostały podczas 

 dwu lat ostatnich, właściwie nie na całem terytoryjuin dóbr Międzyrzeckich, ale 

 raczej na tej ich części, którą, od północy ograniczają wsie lub folwarki, Eogożni- 

 ca, Manie, Hałasy i Dołholęka, od zachodu Żabce, Sawki i Jelnica; granicę połud- 

 niową, stanowiły Rzeczyca, Bereza i Zahajki, wschodnią zaś Utrówka i Dołha. 

 Powyższa przestrzeń obejmująca około 117 kilometrów kwadratowych powierzchni, 

 dostarczyła 9 gatunków paproci, 5 skrzypów, 4 widłaków, 199 gatunków mchów 

 liściastych. Tak bogaty zbiór ostatnich roślin, w stosunku do szczupłości zbadane- 

 go obszaru, wynoszący prawie % wszystkich mchów środkowej Europy, tłumaczy 

 się tylko wyjątkowem położeniem tutejszej okolicy. Rozległe lasy i zarośla a nade- 

 wszystko obfite bagna, moczary, łąki, pastwiska, poprzerzynane błotnistemi wo- 

 dami rzeki Krzny i jój dopływami, zaopatrują wspomnianą miejscowość w nieu- 

 stanną wilgoć, wskutek czego usposabiają ją korzystnie do bujnego rozrostu 

 mchów. Tym to warunkom, które z wielu innych względów najmniej są pożądane, 

 zawdzięczam sowite lubo niezupełnie wyczerpane plony, nie wątpię bowiem, że 

 liczne gatunki, zwłaszcza niektórych rodzajów z powodu małej cyfry swych przed- 

 stawicieli, musiały ujść mojej uwagi pomimo starannie prowadzonych obserwacyj. 



