— 230 — 



9. H. cordifolium Hedw. Bardzo pospolity na mokrych miej- 

 scach. 



10. H. g i g a n t e u m S c h p r. Bez owoców. Na niektórych moczarach 

 pojawia się gromadnie, osobniki rosnące w wodzie odznaczają się niekiedy łodygą 

 prawie bezgałęzistą, dochodzącą do 3 dm. lub więcej" długości. 



11. H. purumL. Przeważnie w lasach liściastych, nie tak jednak obfi- 

 cie jak następujący. 



12. H. S c h r e b e r i W i 1 1 d. 



13. H. cuspidatumL. Obadwa gatunki występują w wielkich ma- 

 sach, pierwszy, zwłaszcza w wilgotnych lasach sosnowych, drugi na błotnistych łą- 

 kach i pastwiskach. 



14. H. stramineum D i c k s. Zbierany bez owoców, w tych samych 

 miejscach co poprzedni, rzadko kiedy w osobnych darninach, zwykle łodygi tego 

 gatunku włóczą się pojedynczo pomiędzy inne mi mchami. 



15. H. c rista castr ensis L. Napotykałem wyłącznie w lasach 

 wilgotnych, z owocami zaledwie parę razy dostrzeżony. 



16. H. m o 1 1 u s c u m H d w. W lesie Stołpno na pniu zbutwiałym, 

 więcej nigdzie niezaobserwowany. 



17. H. fili ci nu m L. Przy zdrojowiskach w okolicach Nadbużnyck 

 w powiecie Konstantynowskim. 



18. H. uncinatumHedw. W tych stronach mało rozprzestrzeniony, 

 zaledwie w kilku miejscach, najobficiej koło Sitna w lesie olszowym. 



19. H. f 1 u i t a n s D i 1 1 e n. 



20. H. e x a n u 1 a t u m G ii m b. Obadwa gatunki zmienne pod wzglę- 

 dem postaci przytrafiają się dosyć często na bagnach i w rowach. 



21. H. lycopodioides Schwaegr. Wstanie płonnym, w wo- 

 dach bagnistych niedaleko wsi Puchacze. 



22. H. a d u n c u m H e d w. odmiana Kneiffii Sehimp. Prawie 

 na każdej wilgotnej łące, bardzo zmienny pod względem postaci i wielkości. 



forma laxa Schpr. o łodygach długich nitkoAvatych. rośnie w rowie 

 przy drodze żelaznój, za Dziką promenadą. 

 v a r. graeilescens S c h i m p. Odszukana nad brzegami rowu, prze- 

 cinającego mokrą łąkę położoną w bliskości Rogoźnicy. Określona zo- 

 stała przez Dr. Filipowicza, który w notatce mi nadesłanój, nadmienia, 

 że powyższa rośliua dotąd raz tylko przez Hampego dostrzeżona była 

 i dokładnie przez Schimpera została opisana. Ten ostatni ze względu 

 na jej wybitne cechy, skłonny jest poczytać ją za osobny gatunek. 



23. JE. Sendtneri Schimp. odmiana Wilson i Schimp. Rośnie 

 obficie, w stanie płonnym, w rowie znajdującym się w lesie Zahajki. 



24. H. v e r n i c o s u m Lindb. Spotyka się często gromadnie na mokrych 

 łąkach, na bagnach wypełnionych wodą, rozrasta się czasami w takich masach, że two- 

 rzy na jej powierzchni gruby pokład, uginający się i falujący za każdym krokiem. 



25. H. i n c u r v a t u m S c h r a d. Jedyny okaz tego gatunku znalezio- 

 ny został bez owoców na głazie narzutowym w lesie Żabieckim. 



