267 - 



W dalszym ciąga należy tu chrzan (Oochlearia A r m o r a c i a L.) 

 bardzo pospolity przy płotach, drogach, niekiedy nawet tak gęsto zarastający 

 miejsca na polach i w ogrodach, że staje się często plagą dla gospodarzy, z powodu 

 że trudno go wykorzenić. Jest to roślina, pochodząca z zachodniej i południo- 

 wej Europy, u nas zaś rozmnaża się wyłącznie tylko zapomocą pączków, nasiona 

 jej bowiem, według obserwacyi profesora Casparego z Królewca w naszym klima- 

 cie nigdy nie dojrzewają. 



Przymiot?io drobnokwiatowe (Erigeron canadense L.) pochodzić ma 

 z Ameryki i stąd drogą morską w XVII w. przeniosło się do Europy. Tu tak szybko 

 i w takiej ilości się rozmnożyło, że niema prawie miejscowości, gdzieby rośliny tej 

 nie było, a koło Warszawy na zapuszczonych lub nieuprawnych miejscach w takiej 

 czasami rozrasta się ilości, że usuwa wszystkie inne chwasty. 



Kolcowój zwyczajny (L y c i u m b a r b a r u m L.) według Wagi ma po- 

 chodzić z Afryki, w południowej jednak Europie rośnie zupełnie dziko; u nas 

 będąc używany na żywopłoty, tak się przecież zaaklimatyzował, iż ogromnie się 

 rozrasta nawet w miejscach, gdzie nie był posadzony. 



Wiesiołek dwuletni (Oenothera biennisL.) pochodzi z północnój 

 Ameryki, skąd do Europy dostał się w 1614 roku i dziś wszędzie na polach, przy 

 drogach, w miejscach mniej urodzajnych, niekiedy w dużej ilości, dziko rośnie. 



Wreszcie Wydmuchrzyca piaskowa (E 1 y m u s arenarius L.), roślina 

 nadmorska z brzegów morza Bałtyckiego i Północnego, pierwszy raz znalezioną 

 została w r. 1820 przez Wagę i Jastrzębowskiego w lubelskiem, około Kocka, na 

 polach Woli Skromowskiej, gdzie podobno miała być sprowadzoną dla utrwalenia 

 wydm piaszczystych. Dziś roślina ta w wielu miejscowościach rozmnożyła się 

 w ogromnej ilości jak np. na piaskach na Nowej Pradze, Szmulowiźnie, w Mar- 

 kach. 



W następnym spisie roślin, obejmującym tęż samą przestrzeń kraju, t. j. 

 w J. Rostafińskiego .,Prodromus florae polonicae", ogłoszonym w r. 1872, spoty- 

 kamy już 1325 gatunków. Liczba ta powiększyła się tak znacznie wskutek do- 

 kładniejszego w ciągu 24 lat, od czasów Wagi, zbadania flory krajowej. Widzimy 

 tu, oprócz lepiej odróżnionych i nowo wykrytych rzadszych roślin krajowych, kil- 

 ka nowych, dziś już pospolitych przybyszów, poprzednio u nas niespotykanych. 

 Do tych ostatnich należą: 



Pewien gatunek amaranta (Amarantus r e t r o f 1 e x u s L.), dziś wszę- 

 dzie u nas, szczególniej koło Warszawy obficie przy drogach, na polach, rumowi- 

 skach, jako chwast rosnący. Przyszedł on do nas prawdopodobnie z południowej 

 Europy, chociaż dokładnych danych o jego wędrówkach nie posiadamy; to jest 

 jednak pewnem. że dziś jest on zwyczajnym chwastem w całym umiarkowanym 

 pasie starego i nowego świata. 



Jeszcze późniejszym u nas gościem, który się na dobre rozkwaterował, jest 

 Galinsoga parvifiora Cav. Jest to roślina ze środkowej i południo- 

 wej Ameryki; najpospolitsza zaś w Peru. Stąd drogą morską dostała się do Euro- 

 py zachodniej, a następnie do nas. Około Berlina obserwowaną była w 1812 r., na 

 Szląsku w kilkanaście lat później, a w naszym kraju zaledwie przed mniej więcój 



