— 268 — 



20 laty. Dziś stanowi ona u nas jedne z najpospolitszych roślin w zaniedbanych 

 ogrodach, na zapuszczonych ulicach i placach i zarośniętych trawnikach. 



Nowszym jeszcze do nas przybyszem jest południowo-syberyjska i mongol- 

 ska roślina I m p a t i e n s parviflora DC, która jakkolwiekbądź jest 

 wschodnią, dostała się do nas z zachodu. Do zachodniej bowiem Europy przedo- 

 stała się łatwiej morzem, drogą znacznie dłuższą, aniżeli lądem, gdzie i dziś jesz- 

 cze wszelka komunikacyja niezmiernie jest utrudnioną. Według niektórych flory- 

 stów, jak n. p. według Aschersona, ma być ona zbiegiem z ogrodów botanicznych. 

 Roślina ta, przed laty mniej więcój trzydziestu, obserwowaną już była w licznych 

 miejscowościach zachodniej i środkowej Europy; u nas dopiero o niój wspomina 

 Rostafiński, nadmienia jednak, iż koło Warszawy jako zdziczała jeszcze się nie 

 znajduje. 



Oprócz dwu tych spisów roślin krajowych, obejmujących całą przestrzeń kra- 

 ju, nie mamy żadnych późniejszych, są jednak opracowane pojedyńczo pewne tylko 

 okolice. Z prac tych najwięcej przyczyniają się do poznania flory naszój gruntowne 

 i sumienne studyja K. Łapczyńskiego, szczególniej dotyczące wschodniój części na- 

 szego kraju i okolic Warszawy. Z tych mianowicie praca: ,,0 roślinności jawnokwia- 

 towej okolic Warszawy", wydana w niniejszym Pamiętniku w 1882 roku, wymienia 

 ubyłe i przybyłe w okolicach Warszawy rośliny, między któremi nie znajdujemy jesz- 

 cze Impatiens parviflora. Pokazuje się z tego, iżroślina ta jest świeżym 

 nabytkiem dla flory warszawskiej. Dziś bowiem spotykam ją rosnącą w ogromnej 

 liczbie, szczególniej na zacienionych miejscach w ogrodach i parkach, jak n. p. 

 w Warszawskim ogrodzie botanicznym i w Łazienkach. Prawdopodobnie i w in- 

 nych miejscach musi być nie rzadką. (Znalazłem ją także w Puławach, gdzie jak 

 mnie zapewniał prof. Berdau dawno się już znajduje; widziałem ją także dalej na- 

 wet na północ od Warszawy, mianowicie w Radzyminie w parku). 



Drugą rośliną wymienioną dopiero u Rostafińskiego, lecz u Łapczyńskiego 

 jeszcze nie wspomnianą jest Rzepień kolczasty (X a n t h i u m s p i n o s u m L.). 

 Je3t to roślina południowo- i południowo-zachodnio-europejska, zawleczona do 

 środkowej Europy wraz z wełną hiszpańską i węgierską jak utrzymuje xlscherson. 

 U nas wpierw zdaje się została odkrytą aniżeli w Niemczech, gdzie ją około Ber- 

 lina obserwowano dopiero w 1855 r. Według Rostafińskiego miał ją pierwszy u nas 

 odkryć Jastrzębowski około Pińczowa i Sandomierza w r. 1820. Przed laty kilku- 

 nastu znalazłem tę roślinę, w dużej' ilości zarastającą brzeg Narwi pod Serockiem 

 i wówczas chciałem ją przenieść pod Warszawę. W tym celu nasiona Xanthium 

 spinosum wyniosłem na wale nad Wisłą od strony Pragi; zdaje się jednak, iż 

 one nie zeszły, gdyż dotychczas rośliny tej z tamtej strony nigdzie później nie spo- 

 tykałem. Dopiero teraz znajduję ją wzdłuż warszawskiego brzegu Wisły, w.poje- 

 dyńczych egzemplarzach. Jest to znowu nowy nabytek dla flory okolic Warszawy, 

 gdyż w pracy Łapczyńskiego roślina ta, jak juź wspomniałem, nie jest jeszcze wy- 

 mienioną. 



Najnowszą ze wszystkich, bo dopiero u Łapczyńskiego podaną jest północno- 

 amerykańska roślina wodna Elodea canadensis Rich. etMchr., 

 o ukazaniu się i rozprzestrzenieniu której w kraju naszym miałem sposobność za- 

 wiadomić w swoim czasie Krakowską Komisyją Pizyjograficzną (Spraw. Kom. 



