- 277 



Szkoły Głównej ograniczając się potrzebami wewnętrznemi instytucyi, odbijane 

 były w niewielkiej liczbie egzemplarzy i w obieg księgarski nie weszły, dzisiaj 

 trudne są do odszukania i do nabycia; brak więc przewodnika w poszukiwaniach 

 jak dawniej, tak i teraz daje się uczuwać. 



Szesnaście lat ubiegłych od ogłoszenia drugiego przeglądu Zw. Ssących 

 wzbogaciły faunę naszą nowemi, po części nieoczekiwanemi nawet odkryciami, 

 i tak: Miniopterus Schreibersii niedoperz nadzwyczaj lotny i obszer- 

 nie rozmieszczony, wszakże należący do gatunków południowych, i głównie z Indyj 

 Wschodnich, z Kaukazu i śródziemnego pobrzeża Afryki znany, a w Europie po- 

 łudniowej rządkiem już zjawiskiem będący, przez Zawadzkiego jeszcze wymieniony 

 był jako mieszkaniec Bukowiny; świadectwo to przyjmowane jednak było z pew- 

 nem powątpiewaniem, dopóki wszelkiój Avątpliwości nie usunął okaz przez Maks. 

 Dobrskiego studenta Szkoły Głównej pojmany- w Pieninacb, w jaskini zwanej 

 Aksamita o milę od Szczawnicy. Okaz ten z wycieczki wakacyjnej w r. 1867 przy- 

 wieziony w spirytusie do "Warszawy, nieprzewidzianym był nabytkiem powiększa- 

 jącym listę gatunków krajowych. W kilka lat później okaz drugi z tego samego 

 miejsca pochodzący doręczył profesorowi Wrześniowskiemu p. Ludwik Chałubiń- 

 ski. Myoxus dryas, chociaż o znajdowaniu tej Koszatki w różnych czę- 

 ściach kraju od dawna liczne były świadectwa, a w r. 1850 K. Tyzenhaus podał 

 jej opis i figurę w Revue de Zoologie, Gabinet Zool. Warsz. okazu jej nie posia- 

 dał aż do r. 1869, w którym p. Jan Wańkowicz z okolic Mińska nadesłał okazów 

 trzy. W r. 1870 prof. A. Waga przywiózł okaz z majątku p. Pusłowskiego w Gro- 

 dzieńskiem, nakoniec od r. 1880 corocznie prof. Wrześniowski przywoził od p. Ko- 

 cyana z Orawie okazy Tatrzańskie liczne, nietylko preparaty wypchane i spiry- 

 tusowe lecz po dwakroć zwierzątka żywe, które mieliśmy przyjemność hodować 

 w Warszawie, a nawet obdarzyć żywemi okazami uczonych Zachodniej Europy, 

 gdzie gatunek ten koszatki jest nieznany, dwoma Ogród Zoologiczny w Londynie 

 i jednym Latastea w Paryżu. Pteromys v o 1 a n s, Gabinet Zool. posiadał 

 tylko okazy Sybirskie; miałem wiadomość bardzo dokładną o znajdowaniu Polatu- 

 chy na Białorusi, lecz dopiero w r. 1869 p. Jan Wańkowicz nadesłał trzy okazy 

 krajowej nad Berezyny. Zupełnie niespodziewany nabytek fauny naszej stanowi 

 S o r e x alpinus, dotychczas z jedynej tylko znany miejscowości, z pod góry 

 St. Gottarda w Alpach szwajcarskich. Rzadkość tę zoologiczną wynalazł w Ta- 

 trach wymieniony wyżej dzielny zbieracz p. Kocyan, od niego to prof. Wrześ- 

 niowski przywiózł w r. 1880 okazów dwa, a w r. 1881 powtórnie okazów dwa. 



Wyliczone tu najświeższe cztery odkrycia w faunie naszej, aczkolwiek 

 uboczny tylko ze znalezieniem w kraju Smintusa mają związek, uzupełniają wszak- 

 że historyją badań podjętych w czasach ostatnich. Znalezienie Smintusa przewi- 

 dywane od dawna, długo na siebie kazało czekać. W Gabinecie Zool. do okazu 

 niewątpliwie europejskiego od Blasiusa, przybyły później okazy z nad Bajkału 

 w skórkach i w spirytusie nadesłane przez D-ra B. Dybowskiego. Poszukiwania 

 moje w kraju dorywcze nad Bugiem nie miały powodzenia. Dopiero zdarzenie 

 przypadkowe, które jednak oko trafne potrafiło ocenić, a dobra wola na pożytek 

 nauki skierować, dostarczyły nam pierwszy krajowy okaz Smintusa wr. 1870. Pan 

 Kanigowski, którego dawniej już miałem przyjemność poznać uczęszczającego do 



