Sminthus Blas. Smintus (Smużka). 



Zębów trzonowych z każdej strony ~; — w szczęce górnej pierwszy i czwar- 

 ty małe, kołeczkowate, w dolnej trzeci mały; — większych zębów w obu szczękach 

 z każdej strony po dwa, korzenie ich wyraźnie odznaczone, podzielone, korona 

 prawie czworokątna, o kątach zaokrąglonych a ścianach bocznych pośi-odku wgię- 

 tych, na powierzchni żującej środek wklęsły, obwodowa krawędź szkliwa nieco 

 wzniesiona, falisto pogięta, w połowie długości zęba wgnieciona ku wnętrzu, na 

 każdym z czterech rogów wywyższona w guz ostry (dwie pary guzów na koronie 

 każdego z zębów większych). 



Łuki jarzmowe od szczęki nagle odstające, mocno wygięte, w przodzie 

 znaczniej niż u myszy rozszerzone; otwór przedoczny w kości szczękowej większy 

 niż u myszy właściwych i w kształcie odmienny: jajowaty, u góry węższy, u dołu 

 szerszy i więcej na zewnątrz wykrojony, z obejmujących go odnóg jarzmowych 

 kości szczękowej wyższa cieńszą jest i dłuższą od dolnej, dolna mniej niż u myszy 

 rozszerzona (nie blaszkowata), mało przysłania od zewnątrz otwór przedoczny, 

 kość szczękowa przy otworze nie ma prawie nabrzmiałości, która u myszy otwór 

 przedoczny ścieśnia u dołu w wąską szparkę. 



Czaszka jajowata, w ciemieniu dość wypukła, gładka, bez listw wystających, 

 nos równowąski, nagle spomiędzy łuków jarzmowych wychodzący, w profilu pra- 

 wie prosty. 



G-łowa podługowata, pyszczek dość szczupły lecz mniej zaostrzony niż u my- 

 szy, warga górna cała aż po nozdrza gęsto porosła, na przodzie bardzo mało wy- 

 szczerbiona, brózdka podnoskowa bardzo nieAyyraźna. Wąsy ubogie, szczeciny 

 ich cienkie, w dwa tylko, lub niezupełne trzy rzędy na wardze ustawione, od gło- 

 wy krótsze. Uszy niekrótkie, wyraźnie z szerści wystające, u dołu szersze, od 

 połowy długości wyraźnie zwężone a w wierzchołku szczupłej niż u myszy zaokrą- 

 glone, brzeg ucha przedni załamuje się ku wnętrzu. Ogon długi (zwykle znacznie 

 dłuższy niż ciało, wyjątkowo krótszy nieco od ciała) włoskami krótkiemi dość 

 rzadko porosły, wyraźnie obrączkowany, cienki, giętki i bardzo ruchomy, a w koń- 

 cu zawijający się i chwytny. Łapki przednie mają palców cztery i spory sęczek 

 palucha z paznokietkiem rogowym, płaskim; palce głęboko rozdzielone i przy ła- 

 żeniu po gałązkach szeroko rozstawiające się jak u koszatek; stopy tylne pięcio- 

 palcowe, podeszwy ich nagie, z boków szczecinkami podginającemi się osłonione, 

 brzuśców sześć, ostatni wąski, bardzo wydłużony. Włos na ciele miękki, puszy- 

 sto wzniesiony; wzrost drobny, postać w kształtach szczupła. Odbywa sen zimowy. 



Rodzaj Sminthus wyróżnia się w całej rodzinie Myszy większą niż u in- 

 nych liczbą zębów trzonowych w szczęce górnej, tudzież odmiennym kształtem 

 otworu przedocznego w kości szczękowój. Prócz tych zasadniczych różnic rodzaj 

 ten odznaczają liczne znamiona powierzchowne łatwe do dostrzeżenia na żywem 

 zwierzęciu. Ucho prawie połowę długości głowy mające, w podłuż 'bliżej brzegu 

 przedniego przełamane, warga górna bez widocznego rozcięcia, pokrywa prawie 

 całkowicie zęby przodowe, ogon zwinny i chwytny, tudzież inne wskazane wyżej 



