- 280 — 



w określeniu rodzaju właściwości. Żywotem w znacznej mierze nadrzewnym 

 i snem zimowym zbliża się do Koszatek. Prócz Smintusa w rodzinie Myszy, tyl- 

 ko jeszcze Chomik zapada w sen zimowy, lecz mniej głęboki i przerywany. 



Do rodzaju tego zalicza się jeden tylko gatunek, odkryty pierwotnie w Azyi, 

 później znaleziony w Enropie wschodniej w kilku odległych od siebie miejscach. 



Sminłhus subtilis — Smintus szczupły. 

 (Smużka długoogonowa). 



Synonimy i literatura. 



1773. Mus subtilis Pall. Itin. t. II. App. pag. 705. n. 11. 

 1778. Mus v a g u s Pall. Nov. spec. Glir. pag. 327. Tab. XXII. fig. 2. 

 Mus b e t u 1 i n u s Pall. Nov. spec. Glir. pag. 332. Tab. XXII, 



fig. 1. 



1840. Sminthus Nordmanni Kays. u. B 1 a s.. Wirbelth. Europ. 



pag. 38. n. 56. 



1840. Sminthus 1 o r i g e r Nordm, Faunę P o n t i q u e (Demid. 



Voyage T. III. pag. 49. Atlas PI. 3 fig. 2). 

 1857. Sminthus vagus Blas. Fauna v. Deutschl. Sauge- 



thiere. p. 301. 



1866. Sminthus vagus Blas. Smużka długoogonowa. Wałecki 

 Przegląd Zw. Ssących (Bibl. Warsz. 1866. Czerw. str. 443. sequ.). 

 1868 Sminthus v a g u s Blas. Smużka. Wałecki Zw. Ssące. str. 33. 



(Wykaz Szk. Głów. Warsz. n. 10). 



Wierzch ciała ciemno myszaty, wzdłuż grzbietu smuga ciemniejsza brunatna. 

 zwykle na ty ln ej części ciała wyraźniejsza, boki ciała nieco jaśniejsze, popielat 

 lub żółtawo szare (płowo myszate), niekiedy wzdłuż każdego boku smuga ciemniej 

 sza, mało wyraźna; spód ciała brudno białawy lub jasno płowy; wargi i podbróde 

 białe, stopki białawe. Ucho równe połowie długości głowy, przygięte dosięg 

 końcem do oka; ogon zwykle znacznie dłuższy niż ciało (wyjątkowo nieco krótsz; 

 od ciała). Wzrost mało co większy od myszy drobnej, kształt szczuplejszy. Wiel 

 kość średnio: ciało 62 mm., ogon 84 dług., całk. 146 mm. 



Futerko delikatne, puszyste: włos na całem ciele dwubarwny: u nasady czar 

 niawy o końcówkach jaśniejszych, na wierzchu ciała popielato' szarych lub żółtaw 

 płowych, na spodzie ciała białawych. Xa wierzchu ciała pomiędzy włosem dwu 

 barwnym rozsiane włosy dłuższe na całej długości czarniawe przyciemniają mnie 

 lub więcej barwę ogólną, na samym grzbiecie stoją one gęsto i zasłaniając wło 

 dwubarwny wytwarzają tu czarniawą smugę grzbietową; smuga poczyna się za>- 

 zwyczaj dopiero poza karkiem lub nad łopatkami, jest zwykle szersza a mniej 

 ostro od tła odgraniczona, niż u myszy zbożowej. Na spodzie ciała z pod końcó- 

 wek jasnych lub prawie białych przebija widocznie nasada włosów czarniawa; gra- 

 nica pomiędzy barwą wierzchu ciała i barwą spodu rozmazana. Ucho w wyższej 



