- 296 — 



Lispa Schnablii, Loew in litt., nov. spec. d. 



Caesia; abdomżne eoncolore, supra mtta angustalate interrupta, atromicanta; seg- 

 mento ąuarto pallide luleo; antennis mbfuscis coemleseenle-pollinosis, pulpiś 

 luteis albo micaniibus. 



Long. corp. 5 mm. — long. al. Ł mm. 



Mebieskawo-szara; na odwłoku wąska smuga podłużna czarno 

 mieniąca się, matowa, szeroko przerywana; czwarty pierścień od- 

 włoku jasno- gliniasto-źółty; rożki brunatnawe niebieskawo p opy- 

 lone, głaszczki cienino -żółte, białawo mieniące się. 



Potylica koloru niebieskawo-szarego, czoło węższe od '/ 3 cz. szeroko- 

 ści głowy: smuga środkowa czoła brudno-gliniasta, wąska, matowa, rozciąga się 

 od przyoczków aż do dolnego brzegu czoła; po bokach jej z każdej strony widocz- 

 na jest dość szeroka smuga szarobrunatnawa, jakby żółto popylona; obocze czoło- 

 we rozpatrywane z góry przedstawia się w kolorze szaro niebieskawym, z przodu 

 zaś biało-żółtawym; rożki bruuatnawe jak gdyby niebieskawo popylone, szczecin- 

 ka rożkowa czarna: twarz, lica i jagody biało-żółtawe z połyskiem jedwabistym, 

 głaszczki ciemno-żółte, ich końcowe blaszkowate rozszerzenie stosunkowo małe, 

 okrągłe i brunatnemi włoskami po brzegach osadzone. 



Tułów popielato-szarawy; na plecach znajdują się cztery wąskie, niezbyt 

 wyraźne brunatnawe smugi podłużne, z których dwie środkowe dochodzą do bróz- 

 dy poprzecznej, dwie zaś wewnętrzne bledsze i krótsze; oprócz zwykłych szczecin 

 na plecach znajdują się bardzo liczne czarniawe drobniutkie szczecinki; barki, 

 boki tułowia, zatułowie i tarczka barwy jasno-szarawo-niebieskawej (jerzynowej), 

 szalki żółtawo-białe, przeżmianki brunatnawo-żółte. 



Trzy pierwsze pierścienie odwłoku barwy jasno-szarawo-niebieskawej z odcie- 

 niem ciemniejszym w pośrodku; czwarty pierścień jasno-gliniasto-żółty, tylko 

 w swej części przedniej i środkowej na niewielkiej przestrzeni tak zabarwiony jak 

 poprzedzające; jeżeli powierzchnię grzbietową odwłoku rozpatrywać z tyłu, 

 wtedy na trzech pierwszych pierścieniach w pośrodku zjaAYia się wąska i przery- 

 wana smuga podłużna czarna, ta ostatnia jest nieeo szerszą u nasady każdego pier- 

 ścienia i dochodzi na pierwszym i drugim pierścieniu do 2 /a ich długości, na trze- 

 cim zaś zaledwie do '/ 2 długości; kuper wystający dość znacznie z poza czwartego 

 pierścienia, z boków, od tyłu i od dołu barwy aksamitno-czarnej, osadzony jest 

 licznemi czarnemi długiemi szczecinkami; na części jego ■górnej od przodu znaj- 

 duje się dość duża śnieżnej białości plamka trójkątna z podstawą zwróconą ku 

 przodowi, zupełnie naga; części płciowe niewystające, czarno -brunatne. Gały od- 

 włok gęsto osadzony krótkiemi czarnemi szczecinkami, najdłuższe znajdują się 

 przy tylnych i bocznych brzegach drugiego, trzeciego i czwartego pierścienia; 

 cały tylny brzeg czwartego pierścienia, osadzony zrzadka długiemi i sztywnemi 

 czarnemi szczecinami; pośrodku, blisko brzegu zewnętrznego czwartego pier- 

 ścienia (z obu stron) znajduje się sztywna i długa szczecina ku górze zwrócona. 



