299 — 



Badając mnóstwo okazów pochodzących z rozmaitych stron, przyszedłem do 

 przekonania, że tylko kształt zapładniacza w rodzaju Mycetophila i jemu 

 pokrewnych nie ulega (przynajmniej w naszych czasach) żadnym zmianom i jest 

 cechą gatunkową najstalszą, wszystkie zaś inne cechy są zmienne i bynajmniej 

 cech stałych dla odróżnienia większej części gatunków stanowić nie mogą. Okazy, 

 należące do jednego gatunku i pochodzące z różnych i bardzo odległych stron, 

 mają zapładniacz zupełnie jednakowy, n. p. okazy Mycetoph. punctata 

 przywiezione z Kamczatki przez prof. Dybowskiego, niczem się pod tym względem 

 nie różnią od okazów pochodzących ze zbiorów Winnertza i naszego kraju; w in- 

 nych znów razach na gatunkach pochodzących z jednej okolicy, spostrzegamy u jed- 

 nego okazu skrzydła bez plam, u drugiego z plamami, a mimo to kształt zapład- 

 niacza jest zupełnie identyczny np. Mycetop. M i k i i. 



Oparcie dijagnozy gatunku na budowie anatomicznej zapładniacza ma tę 

 wielką wyższość, że wyłuszczywszy go (co jest nadzwyczaj łatwem, przyczem oka- 

 zu się nie psuje, choćby był i suchym) zaraz można pod mikroskopem oznaczyć ga- 

 tunek z wszelką pewnością, chociażby zewnętrzna koloracyja niezupełnie odpo- 

 wiadała opisowi, przyczem unika się tak drogiej dla każdego straty czasu. 



Oddział c Winnertza rodzaju Mycetophila istnieć nie może (przyjmu- 

 jąc rodzaj Mycothera), ponieważ gatunki tam należące posiadają trzy oczka 

 a nie dwa; są to więc gatunki należące do innego rodzaju t. j. M y c o t h e r a. 

 Ostatni rodzaj Winnertz prawdopodobnie oparł głównie na liczbie oczek, a nie na 

 nachyleniu się ku sobie wierzchołków gałązki górnej żyłki tylnej do gałązki dolnej 

 żyłki tylnej — ostatnia bowiem cecha spostrzegać się daje i u niektórych gatun- 

 ków Mycetophila i jest tak mało znaczącą, że na jej zasadzie nowego ro- 

 dzaju tworzyć niepodobna; rodzaj Mycothera może utrzymać się tylko mając na 

 względzie różną ilość oczek, albowiem typ zapładniacza jest ten sam co i u rodzaju M y- 

 eetophila. 



W niniejszej pracy podaję opisy tylko gatunków dotąd nieopisanych, przy- 

 czem jednak załączam rysunki zapładniaczy wszystkich dotąd znanych gatunków: 

 Mycothera, Mycetophila i Staegeria, jakie posiadam w mym 

 zbiorze, Niechcąc bez pozwolenia wyłuszczać zapładniaczy gatunków ze zbioru 

 Winnertza, ograniczyłem się na mikroskopowem ich obejrzeniu (przy oświetleniu 

 z góry) tam gdzie były wystające, w innych razach porównywałem z sobą jak 

 najdokładniej okazy moje z wyżej przytoczonemi typami. 



L Mycothera Scłmablii, n. sp. 



£ Nigro-fusca. antcnnis fuscis, articulis basalibus fiavidis; dorso nigro-fusco, ni- 

 tido, maculis hitmeralibus magnis et luridis, lateralibiis elongutis, formantibus 

 latoś margines usąue ad scutellum; prothorace duobus nigro-fuscis maculis 

 ornato; scutello lurido. Coxis jlavis, femoribus posterioribus apice fasciaąue 

 hi dorso nigro-fuscis. Abdomine nigro-fusco. Bypopygio flavo (Tab. IX, fig. 

 25, 26, 27, 28). Mis jiavescenttbus, macała centrali nigro-fusca; fascia implet 

 apicem Celi. marginalis et Celi. cubitalis et ad medium Celi. posterioris pri- 



