300 — 



mae ecctendftur, unde pallens ramum superiorem cenae discoidalis adiit. Alis 

 margine fuscescewtibus. 



Lofog. corp. 5,1 mm.; long. ular. 5,1 mm. 



Głowa. Rożki prawie tak długie jak głowa i tułów rażeni wzięte, dwa człon- 

 ki podstawowe i nasada trzeciego żółtobrunatnawe, wierzchołek zaś i reszta człon- 

 ków Wężykowatych ciemnobrunatne, gęsto pokryte krótkiemi włoskami białożół- 

 temi, mieniącemi się. Twarz i trąbka ciemnobrunatne; ciemię i czoło czarnobru- 

 natne, to ostatnie gęsto pokryte krótkiemi, białożółtemi, mieniącemi się, przylega- 

 jącemi włoskami. G-łaszczki brudnożółte. 



Plecy czarnobrunatne, pokryte gęsto żółtawo mieniącemi się włoskami 

 i opatrzone trzema zupełnie zlanemi paskami czarnobrunatnemi, z których środ- 

 kowy jest wydłużony i dochodzi prawie do przedniego brzegu pleców, boczne zaś 

 skrócone dochodzą do tarczki, przy której są rozdzielone na małej przestrzeni 

 paskiem rdzawożółtym. Plamy barkowe bardzo wielkie, brudnożółte, przedłużają 

 się po bokach pleców, tworząc dość szerokie obrzeżenie takowych i dochodzą aż 

 do tarczki. Przedtułowie brudnożółte; na przednim i górnym jego brzegu tuż 

 pod plamą barkową znajduje się z każdej strony plamka ciemnobrunatna o zary- 

 sach niewyraźnych; boki tułowia czarnobrunatne, brzeg górny sternopleurae 

 brudnożółty. Tarczka brudnożółta. na brzegu ubrana czarnemi szczecinami. Zaple- 

 cze czarnobrunatne; przezniianki bladożółte. 



Nogi. Biodra i uda słomiastożółte, przednie biodra jakoteż i wierzchołki 

 wszystkich bioder opatrzone są brunatnemi szczecinkami; kretarze wszystkich nóg 

 żółte z brunatnem obrzeżeniem. Uda średnie i tylne na wierzchołkach ciemnobru- 

 natne, zaś brzeg górny obu, na całej przestrzeni ma smugę ciemnobrunatną, 

 która na średnich udach jest jaśniejszą i węższą a na tylnych daleko cie- 

 mniejszą i szerszą; na brzegu dolnym przy wierzchołku tylnych ud są cztery czar- 

 nobrunatne szczecinki. Golenie bladożółte, na końcach jasno brunatnawe, średnie 

 uzbrojone dwoma szeregami mocnych czarnobrunatnych cierni na stronie zew- 

 nętrznej i trzema cierniami na stronie wewnętrznej, tylne zaś z dwoma szeregami 

 takich samych cierni na stronie zewnętrznej; ostrogi tęgie brunatnawe. 



Odwhk z boków spłaszczony, poza koniec skrzydeł niewystający; brzuszne 

 i grzbietowe pierścienie czarne, matowe, pokryte jasnożółtemi przylegającemi wło- 

 skami. Zapładniacz bardzo mały, żółty, zupełnie schowany. (Tab. IX. fig. 25, 26, 

 27, 28). 



Skrzydła bladożółtawoszare, z przodu więcej żółtawe, mikroskopijnie uwło- 

 sione, z żyłkami ciemnobrunatnemi, z wielką czarnobrunatną plamą pośrodku 

 i smugą podobnie zabarwioną przed wierzchołkiem skrzydła. Pkima środkowa for- 

 my wielokątnej znajduje się po obudwu stronach gałązki nasadowej żyłki łok- 

 ciowej, (M i 1 1 1 e r e Q u e r a d e r W i n n. mającej u rodz. Mycetophila 

 kierunek prawie pionowy i postać szczeblika środkowego, stąd mylnie przez 

 Winnertza za takowy uważana), wypełnia podstawę komórki tylnej pierw- 

 szej (Obere Scheibenzelle W.) i drugiej (Mittlere Scheibenzelle W.); szeroka 

 smuga czarnobrunatną wypełnia wierzchołek komórki brzeżnej (Celi. mar- 

 ginalis = C. costalis + mediastinalis) i całą połowę wierz- 

 chołkową komórki łokciowej , skąd na środku przestrzeni między plamą 



