- 305 



komórki drugiej; podstawa smugi znajduje się u szczytu w komórce łokciowej do- 

 chodząc do ujścia żyłki podramiennej i idzie skośnie ku nasadzie skrzydła do środ- 

 ka komórki tylnej pierwszej, gdzie łagodnie się kończy. 



Nasada komórki czwartej tylnej leży pod nasadą komórki tylnśj drugiej; 

 żyłka kuprowa kończy się przed rozwidleniem żyłki tylnej. 



Podobna bardzo do Mycetophila rudis, lecz różni się smugą, docho- 

 dzącą do ujścia żyłki podramiennej i budową zapładniacza. Trzech £ złapałem 

 w Czerwcu na Białorusi we wsi Stanisławowie (będącej własnością nieodżałowa- 

 nej pamięci księcia Władysława Lubomirskiego, znanego mecenasa nauk przyrod- 

 niczych i konchiologa). 



2. Mycetophila obscura, ri. sp. 



£ Nigro-fusca, antennis fuscis, articulis basalibtis flavis, dorso nigro-jusco ni- 

 tido, maculis humeralibus ferrugineo-flavis; scutello ferrugineo-flavo, macu- 

 lis lateralibus ejusdem fuscis. Pedibus flavis, femoribus mediis et posticis 

 f/pice n/gro-fuscis. Abdomine nigro-fusco. Hypopygio flavo (Tab. VIII- 

 fig. 30, 31, 32, 33). Alis flaoescentibus, macula centralis implet sólam ba- 

 sim ceUulae pośterioris p?'imae; faseta adit ramum superiorem V. diseoida- 

 lis unde reve?~titur et extenditur ad ramum inferiorem V. diseoidalis. 

 Long. corp. 3,6 mm.; long. alar. 3,4 mm, 

 (Sertio A. 1. b. Winn.). 

 Głowa. Rożki cokolwiek dłuższe niż głowa z tułowiem razem wzięte, człon- 

 ki podstawowe i połowa pierwszego biczykowatego żółte; reszta członków bru- 

 natna pokryta żółtomieniącemi się włoskami. Twarz, trąbka, ciemię i czoło rdza- 

 wobrunatne, to ostatnie pokryte włoskami przylegaj ącemi szaromieniącemi się. 

 G-łaszczki żółte. 



Plecy ciemnobrunatne, połyskujące, jakby z trzech zupełnie zlanych pasków 

 powstałe; plamy barkowe wielkie, rdzawożółte; całe plecy pokryte włoskami przy- 

 legającemi żółtomieniącemi się. Tarczka rdzawożółta z bocznemi brunatnemi pla- 

 mami i szczecinami czarnobrunatnemi na brzegu. Przeźmianki bladożółte; zaplecze 

 czarnobrunatne, pośrodku żółte. 



Nogi. Biodra, uda i golenie bladożółte, wierzchołki tylnych i średnich ud 

 słabo brunatne, tylne i średnie golenie z dwoma szeregami mocnych cierni na stro- 

 nie zewnętrznej. Stopy i ostrogi brunatnawe. 



Odwłok czarnobrunatny, pokryty przylegaj ącemi włoskami żółtomieniącemi 

 się, brzuch czarnobrunatny. Zapładniacz żółty. (Tab. VIII, fig. 30, 31, 32, 33). 



Skrzydła żółtawe, z żółtobrunafcnemi żyłkami, z bladobrunatną plamą środ- 

 kową i takąż smugą przed wierzchołkiem; plama środkowa znajduje się po obu 

 stronach gałązki nasadowej żyłki łokciowej i wypełnia tylko nasadę komórki tyl- 

 nej pierwszej wchodząc bardzo mało do komórki, tylnej drugiej, lecz jej nie wypeł- 

 nia; podstawa smugi znajduje się u szczytu komórki łokciowej dochodząc do ujścia 

 żyłki podramiennej; stąd opuszcza się prostopadle i równolegle do plamy central- 

 nej, stopniowo blednąc jako szeroki łuk wklęsłością obrócony ku wierzchołkowi 



Pam. Fizyj. 3 9 



