"Wydziela je chrząszczyk zwykle ustami; niekiedy jednak posoka ta sączy się z bo- 

 ków odwłoku, zwłaszcza, gdy samiczki zabierają się do składania jajek. Posoką tą 

 bronią się nietylko chrząszcze ale i pędraki. W lasach, gdzie dużo pędraków złotki 

 osikowej Lina TremulaeFabr. objada młodą osiczynę, powietrze prze- 

 jęte niemiłą wonią, zdradza ich pobyt już zdaleka. 



Zdawałoby się, że wydzielenie posoki takiej jest obroną małoznaczącą. Za- 

 stanowiwszy się jednak bliżej, przyznać musimy, że jest aż nadto dostateczną. 

 I tak: pędraków, truśki, albo złotki kartoflanej Colorado, nie ruszy żadna kura, 

 gęś, kaczka ani indyk. O wytępieniu tedy przez ptastwo i drób, już zaraz z góry 

 i mowy być niemoże. 



Zbierając złotki wystrzegać się trzeba dotykania oczów palcami, inaczej na- 

 razić się można na bolesne zapalenie powieki. Dalej, kładąc złotki do szkiełka, 

 trzeba zważać na pyszczek i odwłok i w razie sączenia posoki, lepiej obetrzeć je 

 bibułką, inaczej zabrudzą się inne chrząszcze niekiedy do niepoznania, zwłaszcza 

 włosiste, omszone lub popylone i w ogóle drobne. 



Ezeczona posoka zresztą tak przejmuje całe ciało złotek, że i po ich śmierci 

 jeszcze działa. Okazuje się to głównie na trzcinowcach. Szpilki jakiemi chrząszczy- 

 ki te są przekłute, grynszpanem czyli octanem miedzi niekiedy tak są objęte i po- 

 przeżerane, że trudno ich się doczyścić. Nawet i same chrząszcze nieraz przez to 

 są narażone na zniszczenie. 



W ścisłym związku z tern okazują się nareszcie i te straty, jakie ponoszą go- 

 spodarstwa wiejskie. Są to straty nieraz bardzo dotkliwe, sięgające za kieszeń i do- 

 bytek. Okoliczności te są następujące. Na pastwiskach z mokradłami, zdarza się 

 często z wiosny, że bydło chciwe trawy świeżej, skwapliwie chwyta młode pędy 

 trzciny i mielca Grlyceria spectabilis M. et K. Tymczasem na tych 

 właśnie roślinach przebywają najczęściej trzcino wce, tak w stanie chrząszcza jak 

 i pędraka. Owady te połknięte przez bydło, sprawiają zapalenie żołądka i kiszek, 

 a głównie dróg moczowych, zupełnie tak samo jak majiki. Choroba ta mająca bar- 

 dzo szybki przebieg, kończy się zwykle śmiercią bydlęcia, a częściej jeszcze dla 

 zmniejszenia straty, dorznięciem zapadłej sztuki. 



"Wzdłuż Powiśla całego, tam wsządzie gdzie trzcina i mielec wyrastają, szko- 

 dy te pojawiają się rok rocznie. Tysiące więc rubli u nas co rok nikną i przepadają 

 a przyczyną bezpośreduią jakeśmy widzieli, niewątpliwie jest owa niepozorna po- 

 soka naszych złotek '). 



Otóż wziąwszy to wszystko co się dotąd powiedziało, pod rozwagę, przyznać 

 trzeba, że nasze złotki krajowe wogóle należą do mniej szkodliwych. Widzieliśmy 

 jednak, że między niemi są i takie, które zagrażają dobytkom naszym. Największe 

 atoli szkodniki mieszczą się między zagranicznemi. W każdym razie złotki w go- 

 spodarstwie przyrody, zajmują niepoślednie miejsce, a tern samem chrząszcze te 

 niewątpliwie zasługują na naszą uwagę. 



') Posokę, taką wydzielają i inne owady wogóle, a z chrząszczami w szczególe, niektóre szczy* 

 pawki G a r a b i c i; ścierwiki, S i 1 p h i d a e; majiki, M e 1 o i d a e i inne. Własności gry- 

 zące zależą głównie od kwasu mrówkowego. 



