ZWIERZĘTA ZAGINIONE (DYLUWIJALNE). 



(Tablica X, XI, XII, XIII, XIV.) 



Kilka słów o nosorożcach dyluwijalnych 



Rhinoceros tichorhinus Fischer i Rhinoceros Merckii Jager. 



przez 

 A. Ślósarskiego 



Magistra Nauk Przyrod. 



Badania gieologiczne i paleontologiczne wykazały, że w całej prawie Euro- 

 pie, jako też w Syberyi, znajdują się w formacyi dyluwijalnej, szczątki dwu 

 gatunków nosorożca zaginionego, a mianowicie: Rhinoceros tichorhi- 

 nus Fischer (Nosorożec włochaty) i Rhinoceros Merckii Ja- 

 ger (Nosorożec Merka). Też same dwa gatunki znajdują się i w Królestwie 

 Polskiem, w pokładach gliny piaszczysto-wapiennej, zwanśj gliną mamutową (Ko- 

 moclzianka w Lubelskiem. Rh. t i c h o r h i n u s), w glinie piaszczystej z gła- 

 zami narzutowemi rSzczęślewice pod Warszawą Rh. M e r c k i i); oprócz tego 

 trafiają się szczątki Rh. tichorhinus tu i owdzie w korytach rzek (Bug, 

 Liwiec, Wisła) lub w jaskiniach (jask. Mamuta pod Ojcowem i jask. w Potoku 

 Złotym). 



Rhinoceros tic ho r h i n u s Fi s c h. poznany został daleko wcze 

 śniej niż Rh. Merckii, pierwszy jest bardzo pospolity w całej Europie i Sy- 

 beryi, drugi zaś daleko rzadszy i jakkolwiek znaleziony w różnych krajach Euro- 

 py, jak niemniej i w Syberyi, przeważnie jednak właściwy jest Południowej, Za- 

 chodniej i Środkowej Europie. 



• Pierwsze szczątki Rhinoceros tichorhinus, znalezione w An- 

 glii w r. 1668 (wieś Charthem 3 mile od Canterbury w hr. Kent), opisane zostały 



