zbytecznein, przytoczenie tutaj w streszczeniu cech wyróżniających dwa gatunki, 

 mianowicie zaginionego Rhinoceros tichorhinus i Rhinoceros 

 Merc ki i, szczególnie ze względu na czaszki i zęby. Tern łatwiej będzie mi 

 wykazać, że znalezione w naszym kraju szczątki nosorożca, należą do wspomnia- 

 nych dwu gatunków. Poniżej podaję szczegółowy opis zębów Rh. M e r c k i i, 

 znalezionych w kraju, jak również dla porównania i Rh. tichorhinus, uzu- 

 pełniając opis dokładnemi rysunkami. 



Rhinoceros tichorhinus G. Fischer. 



Nosorożec włochaty. 



Rhinoceros tichorhinus Gr. Fischer. Zoognos. Vol. III. 



Moscoviael814, 8, p. 304. 

 „ G-. Cu v i e r. Rech. sur 1. ossem.foss. 



Paris 1834, tom III. 

 ',. „ H. v. Meyer. Palaeontographica 



XI. Bd. 5, Lief. p. 243, 1864. 

 „ ,, J. F. Brandt. De Rhinocerotis 



antiąuitatis seu tichorhini etc. 1849. 



Móm. d. 1'Acad. de St. Petersbourg, 



VI. s. tom. V. 



„ antiąuitatis Blumenbach. JSTaturgeschichte. 



1807. 



„ „ B r o n n. Lethaea 3. Aufl. Bd, III. 



p. 850. 



1 e n e n s i s Pall. Novi Comment. Acad. Pe- 

 tropolit. T. XVII, p. 585. T. 15—16. 

 1772. 



„ Pallasii Des mar es t. Mammal. p. 402. 



Atelodus tichorhinus Pomel Catal. 1854, p. 76. 

 Tichorhinus J. F. B r a n d t. Versuch einer Monographie d. Ti- 



chorhinen Nashorner. 1877, p. 6. 

 Tob. X, XI i XII. Fig. 2. 

 Gatunek ten zaginionego nosorożca, odznacza się głową (czaszką) wydłużoną, 

 z boków mocno ścieśnioną i stosunkowo wysoką, szczególniój w części tylnej czyli 

 potylicowej. Ogólny zarys głowy, widzianej' z góry, przypomina mniej więcej wy- 

 dłużony sześciokąt nieforemny, w którym dwa boki najkrótsze utworzone są przez 

 przedni koniec pyska i krawędź ciemieniowo potylicową, dwa najdłuższe tworzą 

 ; k. k górnoszczękowe i licowe, dwa zaś boki pośredniej długości tworzą kk. skro- 

 niowe. Część potylicowa czaszki (.właściwie potylice boczne i górne) płaska, mniej 

 więcej czworokątna, jednakowej prawie szerokości przy podstawie "czaszki jak 

 i i przy sklepieniu, mocno ku tyłowi pochylona ponad guzami stawowemi, tak, że 

 . yuzy są dalej ku przodowi położone niż górny koniec czaszki czyli krawędź cie- 



Pam. Fizvi. 4. fi 



