362 — 



niieniowo potylicowa. Do najważniejszych jednak charakterów wyróżniających 

 Rh. tichorhinus od wszystkich znanych gatunków nosorożca, należy prze- 

 groda nosowa kostna całkowita, która nietylko rozdziela nozdrza zupełnie, ale nadto 

 łączy się z lemieszem i podpiera kości nosowe i przednią część kości czołowych.) 

 Przegroda ta jest ściśle zrośnięta u dołu z kk. między szczęków emi i górnoszczękowemi 

 u góry zaś z nosowemi i częścią czołowych. Niekiedy tylna część przegrody noso-: 

 wej bywa nieskostniała. Okolica nosowa, czyli przedni koniec pyska, widziany z góry 

 i z przodu, jest kątowaty (zwykle 4-okątny), tępy, słabo wypukły, ku przodowi i ku. 

 dołowi zgięty i zakończony 3 tęperai wyniosłościami, z których środkowa większa 

 i dwie boczne mniejsze. Zewnętrzne brzegi przedniej części kości nosowych wy4 

 datne, powierzchnia zaś ich górna nierówna i opatrzona mniej lub więcej rozwi- 

 niętą podłużną krawędzią czyli wręgą. Przednia część kk. górnoszczękowych, bezzęb- 

 na, opatrzona jest 2 nieznacznemi rowkami bocznemi, po jednym z każdej strony 

 przebiegaj ącemi. Najbardziej naprzód wysunięty na dolnej powierzchni głowy, ko- 

 niec k. k. między szczękowych jest zgrubiały, rozszerzony, posiada ślady 2 zębodo- 

 łów; tworzy on w połączeniu z przednim brzegiem kostnej przegrody nosowej, pe* 

 wien rodzaj mostu kostnego, poprzecznie położonego, 4 kątnego. który pośrodku 

 jest opatrzony wręgą czyli krawędzią. Doły skroniowe podługowate i stosunkowo 

 wąskie; powierzchnia czaszki pomiędzy dołami skroniowenii dość szeroka, ograni- 

 czona brzegami grubemi. Rh. tichorhinus posiadał dwa rogi, jeden osa- 

 dzony na kościach nosowych, drugi zaś na kościach czołowych; przyczepy rogów sty- 

 kają się z sobą prawie bezpośrednio, są nierówne, pokryte licznemi drobnemi wy- 

 niosłościami i Drozdkami. 'Przedni przyczep jest węższy, prawie czworokątny, wy- 

 pukły, oddzielony słabem zagłębieniem od tylnego, mało wypukłego, lecz bardzo 

 nierównego i znacznie szerszego. 



Otwory zewnętrzne nosa, mają kształt półksiężycowaty, górny brzeg posiadają 

 łukowaty, dolny zaś prosty. Otwór podoczodołowy (foramen i n f r a o r b i- 

 t a i e) położony jest nieco ku tyłowi poza otworami nosowemi. 



Zęby trzonowe w szczęce górnej, ustawione są w szeregi proste i wogóle u ga- 

 tunku tego, przy stosunkowo długiej czaszce, trzonowe zęby są niniejsze niż u R b. 

 M e r c k i i. Długość głowy Rh. tichorhinus równa się trzy razy wziętej 

 jej wysokości. Długość otworów nosowych zewnętrznych Rh. tichorhinus 

 = 'A całko witej długości głowy. Szerokość głowy mieści się więcej niż dwa razy, 

 w jej długości. 



Przedni brzeg oczodołu przypada u R h. t i c h. w środku długości głowyj 

 i nad ostatnim zębem trzonowym. 



Tylny kąt otworu nosowego, leży w % części przedniej długości głowy nadj 

 3 zębem trzonowym górnym. 



Stosunek szerokości górnego brzegu okolicy potylicowej, czyli krawędzi cie-j 

 mieniowo-potylicowój, do największej szerokości czaszki wynosi 2 : 3, do długości; 

 zaś czaszki 2 : 7. 



Tylny koniec podniebienia (przedni brzeg otworów nosowych wewnętrznych)! 

 posiada pośrodku tępy wyrostek, przypada w pierwszej połowie długości podstawy! 

 głowy i sięga do ostatnich zębów trzonowych. 



