- 365 - 



Wogóle zęby trzonowe górne Rh. tichorhinus posiadają, kąt przedni bardzo 

 ostry, opatrzony wystającą, krawędzią. Ostatni ząb trzonowy o trójkątnej pod- 

 stawie posiada tylko jedno zagłębienie i dwie wyniosłości pagórkowate, przednią 

 i tylną, skierowane ku tyłowi i na wewnątrz. Przedni kąt opatrzony cienką i wy- 

 raźnie oddzieloną krawędzią. Przy tylnej powierzchni bardzo wcześnie pojawia 

 się dołek zamknięty, otoczony szkliwem. Zęby trzonowe dolne mają zagłębienia 

 na wewnętrznej stronie znaczne. Zewnętrzna zaś powierzchnia zębów płaska, 

 z wyraźnemi fałdkami i zagłębieniami; dodatkowe krawędzie boczne— nieznaczne. 

 Na trzonowych zębach Rh. t i chor. powłoka szkliwa czyli emalii jest bardzo gruba. 



W celu szczegółowego porównania zębów nosorożca włochatego Rh. ticho- 

 rhinus z zębami Rh. M e r c k i i, podajemy poniżej dokładny opis 4-ch zębów 

 Rh. tichorhinus znalezionych w naszym kraju, w Lubelskiem, we wsi Ko- 

 modziance 1868 r. w glinie mamutowej. 



Ząb trzonowy górny lewy -przedostatni czyli 6-ty (Tab. XIII fig. 1) bardzo do- 

 brze zachowany, mało starty. Substancyja zębowa ciemno-żółta, szkliwo białaAve 

 stosunkowo dość grubą warstwą pokrywające ząb, grubość bowiem szkliwa do- 

 chodzi do 2 mm. Podstawa zęba 4-kątna, o przedniej stronie najdłuższej 60 mm., 

 zewnętrznej i tylnej równej 45 min . wewnętrznej najkrótszej 35 mm. Korona 

 posiada obwód większy od podstawy zęba, wyniosłość pagórkowata zewnętrzna 

 długa 65 mm , pofałdowana na zewnętrznej powierzchni, przedłuża się w ostry kąt 

 przedni, opatrzony wyraźną fałdą czyli krawędzią. Wyniosłość pagórkowata 

 przednia, łukowato ku tyłowi zgięta, długa 35 mm. Wyniosłość tylna 30 mm. 

 długa, rozdziela się na gałąź tylną, łukowato ku tyłowi zgiętą 25 mm. długą i wy- 

 rostek ostrogowaty (gałąź przednia), idący prostopadle ku przedniej wyniosłości, 

 bardzo długi (12 mm.) i ostro zakończony. Wyrostek z górnej ściany zatoki środ- 

 kowej wychodzący, stosunkowo bardzo długi (10 mm.) prawie się styka z wy- 

 rostkiem ostrogowatym. Zagłębienie środkowe obszerne, zagłębienie tylne opa- 

 trzone na brzegu wyrostkiem dodatkowym, już nieco startym, o wierzchołku po- 

 dłużnie owalnym. Tylne zagłębienie wypełnione grubą warstwą cementu. 



Ząb trzonowy górny prawy 7 -y czyli ostatni (Tab. XI V fig. 2), posiada podstawę 

 trójkątną, o tylnej stronie najdłuższej (65 mm.), przednia strona 60 mm., wewnę- 

 trzna zaś najkrótsza 50 mm. Korona ku wierzchołkowi zeszczuplona, kąt przedni 

 ) bardzo ostry i opatrzony wyraźną, ostrą fałdą, od której rozchodzą się wyniosłości 

 1 pagórkowate pod kątem ostrym. Wyniosłość przednia (25 mm. dł.) łukowato ku 

 ' tyłowi zgięta, oddziela się zuacznem zagłębieniem środkowem od wyniosłości tylnej 

 \ (35 mm.) także łukowato ku przodowi zwróconej. Przy wewnętrznym brzegu wy- 

 niosłości tylnej, znajduje się dołek jajowatego kształtu, o średnicy 10 mm. otoczo- 

 I ny szkliwem i wypełniony cementem. Na wewnęti*znej stronie zęba, przy wejściu 

 do środkowego zagłębienia, znajdują się wyniosłości stożkowate, dodatkowe, nie- 

 wiele starte, przy brzegu zaś przednim — dodatkowa krawędź, łukowata i nierówna, 

 1 30 mm. długa. 



Ząb trzonowy górny lewy 5-ty (Tab. XIII fig. 3) uszkodzony w tylnej części. 

 ! Podstawa prawie czworokątna, brzeg przedni najdłuższy 50 mm., tylny 45, zewnę- 

 trzny 32 i wewnętrzny 30. Rozmiarów korony trudno podać, tylko bowiem prze- 

 i dnia powierzchnia nieuszkodzona, inne uszkodzone. Ząb ten tak mocno starty, 



