dolnej części od wrębu szyjki ku dołowi w postaci ukośnych, wklęsłych i nieco fa- 

 listych rowków. Naczynie to jest gładkie, czerwonawej barwy, również od ręki ro- 

 bione z gliny, pomieszanej z tłuczonym kwarcem, posiadało oba uszka okrągłe, 

 małe, a nawet zbyt małe, w stosunku do wielkości naczynia, z których jedno tylko 

 ocalało, drugiego tylko drobny odłamek. Przy tej popielnicy znaleźliśmy nóż że- 

 lazny dosyć dobrze zachowany, długości 18 ctm. na fig. 7, w % nat. wiel. przedsta- 

 wiony; w jednym końcu jest on zaostrzony, w drugim opatrzony nasadą, do umiesz- 

 czenia w rękojeści. 



Fig. 4 i 5. Są to dwa małe naczynia gliniane, również w '/ 3 naturalnej wiel- 

 kości przedstawione. Pierwsze z nich (fig.. 4) barwy popielatej z dużem uszkiem, 

 z ozdobami podobnemi do opisanych jakie na naczyniu fig. 3 widzimy. Naczynie 

 fig. 5 małe, czerwonawej barwy, nie symetryczne, z grubem niekształtnem usz- 

 kiem, odręcznej, grubej roboty. Te dwa ostatnie naczynia, nie zawierały w sobie 

 szczątków po spaleniu pozostałych; były więc to przystawki, które niegdyś łzawni- 

 cami (?!) nazywano. Takich przystawek wogółe kilka spotkaliśmy w każdym gro- 

 bie. Stawiano je nieboszczykowi zapewne napełnione pożywieniem, potrzebnem 

 mu przy wędrówce w życiu pozagrobowem. 



Z przedmiotów, luźno leżących pośród pogruchotanych popielnie i naczyń gli- 

 nianych, a godniej szych wzmianki, znaleźliśmy guzik bronzowy (fig. 9) w nat. wiel. 

 przedstawiony, mocno zielenią wiekową pokryty. Oprócz tego pierścień bronzowy 

 z kilku cienkich zwojów spiralnych złożony (wężyk) (fig. 10) oraz dwa odłamki ta- 

 kichże samych zwojów (fig. 11). W końcu z bronzów odnaleźliśmy piękny okaz 

 szpilki dużej w 72 nat. wiel. na fig. 8 przedstawionej. 



Oprócz opisanych przedmiotów zdobyliśmy piękny grot, a raczej lancę że- 

 lazną mocno zardzewiałą, w '/ 3 nat. wiel. na fig. 6 przedstawioną. Długość lancy 

 wynosi 23 ctm. Opatrzona ona jest tulejką dla osadzenia na drzewcu. 



Z tego pobieżnego opisu grobów skrzynkowych w Tkaczewie, widzimy, że 

 mogiły 2 grobami skrzynkowemi są pomnikami grobowemi obrzędów ciałopalnych, 

 stanowią jakby derywacyją dolmenów, zależną od miejscowych warunków. Cerami- 

 ka grobowa, pochodząca z tych pomników dowodzi wysokiego już stopnia rozwoju 

 sztuki garncarskiej lepienia naczyń, a inne wyroby znalezione, odnoszą się do 

 okresu, w którym obok przedmiotów z bronzu, zwykle z drutu, występuje i żelazo. 

 Jakiż to lud stawiał te pomniki? W obecnym stanie archeologii przeddziejowej na 

 to pytanie nie można dać odpowiedzi, to tylko powiedzieć możemy, że to był lud 

 stale osiadły, że nie był dziki, nabywał rzeczy bronzowe i inne przez stosunki han- 

 dlowe pośrednie lub bezpośrednie, że miał pojęcia religijne oddając cześć zmar- 

 łym, grzebiąc ich na wspólnem cmentarzysku i budując im starannie mogiły, co 

 nie bez trudności zapewne mu przychodziło. 



