411 — 



bie rości, zachęcił inne osoby do historycznego i opisowego zbadania poruszonych 

 w nim pytań, uważałbym się zupełnie za trud mój wynagrodzonym. 



Kończę notatką, jak w latach poprzednich, o rozprawce zawartej w tomie 

 przedostatnim. 



Oprócz przychylnej wzmianki o niej w Ateneum (1884, 1, 557), znaną mi jest 

 jedna tylko recenzyja w miesięczniku litewskim „Auszra 1 * (1884, nr. 1 — 3, od str. 

 74). Autorowi jej, panu J. Szliupasowi, nie podobają się trzy moje wywody nazw 

 litewskich: Anczławki, Giełguda i Kaw lok; zamiast nich podaje swoje, które, jako 

 pochodzące od rodowitego litwina, zapewne są trafniej szemi. 



