POWSTANIE NASYPÓW NADBRZEŻNYCH, PRZESYPÓW I El 

 zatoki Gdańskiej, 



napisał 



Dr; J. L Kozłowski. 

 (Tablica Nr. XVI.) 



Każda nowsza, lub w nowszych dopiero czasach rozwinięta nauka, a w tern 

 stadyjum znajdują, się wszystkie nauki przyrodnicze — niemałe ma trudności 

 z ustaleniem terminologii. Gieografija w pojmowaniu dzisiejszeru jest nauką zu- 

 pełnie nową, jej zatem terminologija podlega we wszystkich językach ciągłej zmia- 

 nie, u nas zaś, gdzie każda rozprawa naukowo gieograficzna jest białym krukiem, 

 terminologija ta nie rozpoczęła się nawet wyrabiać, a do jej skrystalizowania da- 

 leka jeszcze droga. Z tej przyczyny chcąc opisać powstanie kilku objawów gieogra- 

 ficznych nad tą częścią Bałtyku, która okala ziemie przez naród nasz zamieszkałe, 

 winienem naprzód pomówić o ich terminologii; przez to rozprawa niniejsza służyć 

 będzie nietylko celom Pamiętnika Fizyjograficznego, tj. opisze kawałek kraju na- 

 szego, ale ma być zarazem przyczynkiem do terminologii gieograficznej. 



Namapachiwpodręcznikach naszych gieograficznych spotykamy dwie nazwy 

 obce właśnie w oznaczonych powyżej okolicach Bałtyku, duna i nierzeja (mierzeja;, 

 które dziś, jakkolwiek niesłusznie stały się zupełną własnością naszego języka. 

 Duna oznacza wzgórze piaszczyste usypane przez wiatr i okalające zwykle w po- 

 łączeniu z innemi płaskobrzeża morskie; nierzeja jest wąskim przesmykiem 

 piaszczystym, odgradzającym odnogi morskie, a powstającym w skutek podwój- 

 nego działania rzek wpadających do morza i prądów morza samego. Wyraz duna 



