A. PIETKIEWICZ O TEMPERATURZE POWIETRZA. 



65 



>/ 3 (7 g. r. + 1 g. w. + 9 g. w.) 



Stycz. Luty Marz. Kwieć. Maj Czer. Lip. Sier. Wrzes. Paż. List. Grudz. 



Plymouth' 



—10 



—15 



—19 



—35 



—41 



—43 



—41 



— 24 



-20 



—25 



—19 



—13 



Praga 



—8 



—5 



—2 



—2 



—14 



—16 



— 16 



—5 



—5 



—5 



—6 



—8 



Kraków 



—13 



—8 



—4 



—1 



—22 



—31 



— 23 



—12 



—7 



—4 



—14 



—9 



Wiedeń 



—14 





—3 



—12 



—28 



—32 



—23 



—15 



—9 



—8 



—8 



—10 



Monachium 



—24 



—12 



—9 



—25 



—53 



—55 



—55 



—35 



—22 



—12 



—18 



—26 



x k (10 g. r. + 10 g. w.) 





Stycz. Luty Marz. Kwieć. 



Maj 



Czer. 



Lip. Sier. Wrzes. 



Paź. List. Grudz. 



Plymouth 



6 



0 



—21 —30 - 



-34 



—17 



—28 —38 



—32 



—32- 



-14 4 



Praga 



24 



28 



16 0 



—9 



—4 



—4 4 



24 



24 



16 18 



Kraków 



22 



13 



22 10 



—8 



6 



2 14 



2 



18 



16 22 



Wiedeń 



14 



16 



18 8 



8 



20 



17 41 



14 



29 



12 16 



Monachium 



5 



0 - 



-10 —25 - 



-24 



—13 



—18 —16 



—19 



—6 



—4 2 



Przechodząc teraz do obliczania poprawek dla miejsc między normalnemi 

 stacyjami położonych, autor robi zarzut przeciw używanemu przez Jelinka sposo- 

 bowi Kamtza, który polega na stosunku między polem odmian ciepłoty dziennem 

 w miejscu szukanem a takiemże polem stacyi normalnej. Jeśli ten stosunek ozna- 

 D 



czymy przez jy , a poprawkę przy danej kombinacyi godzin na stacyi normalnej 

 przez C,, to podług tego mieć będziemy poprawkę szukaną: 



C-C D 



Zarzut ten jest dwojaki: naprzód postrzeżenia niezawsze są prowadzone 

 o godzinach zbliżonych do największości i najmniej szóści ciepłoty dziennej; stąd 

 przy kombinacyi z dwu naprzykład godzin 8 + 8, 9 + 9, 10 + 10 sposób ten wca- 

 le użytym być nie może. Z drugiej strony różnice między poprawkami dwu miejsc 

 nie warunkują, się jedynie polem odmian ciepłoty, lecz i kształtem krzywej, ruch 

 ciepłoty dzienny przedstawiającej, który, jak widzieliśmy, inny jest w klimacie 

 morskim, a inny w lądowym. Zapominając o tern, snadnie stać się może w pe- 

 wnych wypadkach, że zamiast poprawienia spostrzeżeń wprowadzimy większe 

 jeszcze błędy. 



Zastosowując zaś poprostu średnią wielkość poprawek z wielu stacyj normal- 

 nych do obserwacyj pewnego miejsca, niepewność poprawek w ogólności prze- 

 wyższa ± 0°,1, jak to wykazał Koppen (Nowyj meteor, sbornik t. III, str. 14 i 15). 



Pam. Fizyj. - Tom V. Dział Ł — 9. 



