Ai PIETKIEWICZ. O TEMPERATURZE POWIETRZA. 67 



brakowało pewnych danych dla ściślejszego ich oszacowania, jak znowu z drugiej 

 strony nie było dostatecznych powodów dla podania ich w wątpliwość. 



Utworzywszy tyra sposobem schemat krzyżowania się powyżej rzeczonych 

 południków z równoleżnikami (str. 178), p. Wild oblicza dla tych punktów po- 

 prawki przy następnych kombinacyjach godzin: 



% (6 g. r. + 2 g. w. + 10 g. w.) 

 Va (7 g. r. + 1 g. w. + 10 g. w.) 

 !/ 4 (7 g. r. + 2 g. w. + 2X9 g. w.) 

 »/ a (10 g. r. + 10 g. w.) 



i podaje je w Tab. VI. Ścisłość wyliczeń ocenia w średniem przecięciu na 

 ± 0°,05. 



Żałować należy, że Tab. VI nie obejmuje wszystkich używanych kombinacyj 

 godzin, jak naprzykład w Warszawie 1 U (4 g- r. -f 10 g. r. + 4 g. w. + 10 g. w.) 

 albo '/ 4 (6 g. r. + 10 g. r. + 4 g. w. 10 g. w.). Moglibyśmy wprawdzie podług 

 tego schematu obliczyć poprawki, lecz znowu w tablicach poprzednich braknie do 

 tego godzinnych obserwacyj dla Szczecina, Wiednia, Krakowa i Monachium, które 

 wchodzą do tej kratki sieciowej. 



Mając obliczoną Tab. VI, autor celem wynalezienia poprawek dla pewnego 

 miejsca bierze z odpowiedniej kombinacyi godzin średnią poprawkę z czterech 

 punktów krzyżowania się południków z równoleżnikami, między któremito punkta- 

 mi znajduje się dane miejsce. 



Jeżeli stosowanie dotąd wzoru Bessla do badań ruchu ciepłoty dziennego nie 

 odpowiadało celowi, to wyprowadzanie poprawek przy użyciu trzech lub czterech 

 wyrazów tego wzoru było oczywistem pogorszeniem wypadków dostrzeżeń. Uży- 

 cie zaś większej liczby wyrazów prowadzi, jak widzieliśmy, do tych samych da- 

 nych, jakie spostrzeżenia dają; a więc praca, podjęta w celu wynalezienia popra- 

 wek zapomocą wzoru Bessla, nietylko jest jałową, lecz i dla nauki szkodliwą. Je- 

 dynie chwile zwrotów mogą być ściślej określone przez wprowadzenie do rachun- 

 ku znacznej liczby wyrazów tego wzoru. Atoli sposób graficzny daleko prędzej 

 prowadzi do tego celu i gdyby nawet obserwacyj e godzinne potrzebowały dla po- 

 prawek pewnego wygładzenia, to ten sposób zadawalające daje i pod tym wzglę- 

 dem wypadki. 



Luźne przytem wyprowadzanie poprawek dla miejsc pojedyńczych pozba- 

 wione było dotąd krytycznego sądu o wartości rezultatów, bo nie uwzględniano 

 ani ruchu ciepłoty dziennego, ani wypadków stacyj pod tym względem podobień- 

 stwo mających, a tem samem żadnego sprawdzianu do ocenienia ich trafności wy- 

 tworzyć nie zdołano. 



Z tych przyczyn gieograficzny p. Wilda układ poprawek ma przed sobą przy- 

 Śj&łość i skoro zgromadzi się dostateczny materyjał, nietyle pod względem ilościo- 

 wym, ile raczej jakościowym, doczeka się niewątpliwie opracowania ściślejszego 



