68 



DZIAŁ I. METE0R0L0G1JA I H1DROGRAFIJA. 



i posłuży do sprostowania wielu mylnie dotąd wprowadzanych poprawek. Jest 

 też nadzieja, że z czasem dadzą, się wykreślić li nije jednakich poprawek w ro- 

 dzaju linij równociepła, czego p. Wild dla braku danych uczynić nie był 

 w stanie. 



Aby czas i praca nie były stracone, autor kończy część II swego dzieła życze- 

 niem, żeby meteorologowie szczególną, dawali baczność na ustawienie ciepłomierzy 

 i wybór miejsca przy wzięciu się do spostrzeżeń godzinnych. 



Część III. Po krótkim rysie historycznym obserwacyj meteorologicznj^ch 

 w Ro3yi, p. Wild podaje zasady, jakich stale się trzymał przy ocenie spostrzeżeń 

 różnych stacyj. Do takiej krytyki posłużyły mu rewizye miejscowe przez osoby 

 posyłane dla sprawdzenia narzędzi i ustawienia ich oraz zegarów. Grupując po- 

 strzeżenia miejsc takich, gdzie najdokładniej i najdłużej prowadzone były, opraco- 

 wał je szczegółowo, a tym sposobem zdobył wskazówki dla oceny innych stacyj, 

 gieograficznie podobnie położonych. Z tego się okazało, że najbardziej wątpliwych 

 spostrzeżeń dostarczyły zakłady naukowe w Rosyi, gdzie się prowadziły one z roz- 

 porządzenia Ministeryjum oświaty. 



Obliczenia ruchu ciepłoty rocznego p. Wild dokonał w 274 miejscach Rosyi 

 europejskiej i 105 azyjatyckiej, razem z obserwacyj 4300 lat; a nadto w 7 miejscach 

 Chin, 1 Japonii, 7 b. rosyjskiej Ameryki półn. i 2 Norwegii; ogółem w 396 miej- 

 scach. Wypadki miesięczne i roczne podał w Tab. VII. 



Temperatura oznaczona w stopniach Celsyjusza, czas według stylu nowego. 

 Przy każdej stacyi podano kombinacyje tych godzin, w których postrzeżenia zapi- 

 sywane były, tudzież wielkość poprawek dla otrzymania prawdziwej średniej cie- 

 płoty, wyprowadzonych na zasadzie w części II wskazanej. Opuszczone godziny 

 lub całe dni spostrzeżeń zostały dopełnione przez interpolacyją.. 



Cenna praca p. Abelsa, zamieszczona na końcu dzieła, obejmująca 384 str., 

 w której podano opis ciepłomierzy każdej stacyi, ich ustawienie, godziny obserwa- 

 cyj oraz źródła, któremi p. W/ild posiłkował się, posłużyła temu ostatniemu również 

 do oceny spostrzeżeń. Kierując się temi danemi, p. Wild oznaczył wagę spostrze- 

 żeń każdej stacyi podług skali od 0 do 10, bacząc nie na mnogość lat, lecz raczej 

 na jakość obserwacyj. Tym sposobem stacyj e, których spostrzeżenia okazały się 

 wcale nieprzydatne, otrzymały wagę 0, zaś bez zarzutu 10. 



W naszym kraju mamy następne spostrzeżeń oszacowanie: 



Berdyczów (1814—1848) 0 *) 



Biała-Cerkiew (1871—1875) fi 



Brześć-Litewski (1851—1853) 4 



Białystok (1873—1875) , .10 



*) Beużytecznośó spostrzeżeń Berdyczowskich, obejmujących lat 35, wykazałem na innej 

 drodze w Meteorologii mojej str. 309—310, 



