A PIETKIEWICZ. O TEMPERATURZE POWIETRZA. 



71 



Lubo p. Abels ostrzega (str. 74), że Bystrzycki nie oznaczył ściśle godzin swo- 

 ich spostrzeżeń, podając tylko, że je zapisywał o wschodzie i zachodzie słońca, tu- 

 dzież o 1 g. po południu, niemniej atoli p. Wild średnie wypadki Bystrzyckiego od 

 1779 do 1799 r., a mianowicie: 



z. 



Luty 



Marzec 



Kwieć. 



Maj 



Czerw. 



Lipiec 



Sierp. 



Wrześ. 



Paźdz. 



Listop. 



VI 



— 2°,58 



— 0o,04 



6°,98 



13°,54 



17°,50 



18 n ,92 



18",41 



13 u ,52 



7°,4i 



1°,68 



Grudz. Kok 

 — 3°,54 7o,31 



łączy z powyższemi i otrzymuje dla Warszawy średnie z 71 lat: 



4o,45— 3°,10 ()°,38 



7 n ,00 



13n,07 



17o,26 



18o,56 



17°,88 



L>,43 



7",84 



l.o,48 



—2°, 86 



0 21 



które uważa za wynik ostateczny. 



Postrzeżenia Bystrzyckiego p. Wild posiadał w rękopisie; średnie jego wy- 

 padki miesięczne zostały ogłoszone w „Rocznikach Towarzystwa królewskiego 

 przyjaciół nauk" tom VIII, lecz ścisłość obliczeń tych danych sięga tylko 

 do 0°,5. 



Porównywaj ąc powyższe średnie z 57 lat z takiemiż Bystrzyckiego z 21 lat, 

 znajdujemy różnice: 



l)o,40 ()o,45 — 0°,69 



-0°,03 0o,80 



i 



00,36 



0o,54 



Oo,78 0°,12 



— 0»,48 



0»,23— 0°,89 



Oo,14 



które pokazują, że postrzegana przez Bystrzyckiego ciepłota w Styczniu, Lutym, 

 Maju, Czerwcu, Lipcu, Sierpniu, Wrześniu i Listopadzie, przewyższa naszą 

 w przecięciu o 0°,45, w Marcu zaś, Październiku i Grudniu jest niższą o 0°,69, je- 

 dynie w Kwietniu okazuje zgodność pożądaną. W rocznem przecięciu ciepłota 

 Warszawy jest podług Bystrzyckiego wyższa o 0°,14, co Magier przypisuje tej oko- 

 liczności, że kulka ciepłomierza Bystrzyckiego była nawpół zagłębioną w opra- 

 wie drewnianej. 



Postrzeżenia Magiera od 1803 do 1828 również zamieszcza p. Wild w dziele 

 swojem, pomija je atoli w dalszych obliczeniach. Gorliwy ten spostrzegacz umie- 

 ścił swój ciepłomierz w domu własnym, przy ulicy Piwnej pod Nr. 95 na wysoko- 

 ści 69 stóp parys. nad poziomem gruntu; a dostrzegłszy, że przyrząd j ego zimą po- 

 kazywał wyższą o 2°R. ciepłotę niż w miejscach sąsiednich, zaczął, niewiadomo od 

 jakiego czasu, odejmować tę ilość od spostrzeżeń swoich i znowu niewiadomo czy od 

 wszystkich. Tym sposobem cenną swą pracę uczynił nieprzydatną. Wysoko umie- 

 szczony ciepłomierz mógł snadnie zimową porą pokazywać mniejszy stopień mrozu od 

 umieszczonego niżej, na który promieniowanie ciepła, zwłaszcza po zachodzie słoń- 

 ca, silniejszy wpływ wywiera; lecz ta okoliczność średniej ciepłoty powietrza zmie- 

 nić nie może. Przekonywamy się o tern nawet z różnic między średniemi wypad- 



