94 



DZIAŁ I. METEOROLOGU A. I HIDROGRAFI.TA. 



Zboczenia, jakie ciepłota w pojedynczych miesiącach okazuje, nietylko pou- 

 cza nas o zmienności klimatu, lecz i daje możność obliczenia błędów prawdopodo- 

 bnych średniej ciepłoty każdego miesiąca z pewnego szeregu lat wyprowadzonej 

 (Pam. Fiz. t. II, str. 3(5). Ponieważ p. Wild śrcdnio-arytmotyczną ze wszystkich 

 zboczeń przyjął za śr. zmienność, nie mógł otrzymać ani prawdopodobnej średniej, 

 ani obliczyć błędu prawdopodobnego sposobem Gausa, któregośmy używali, a po- 

 dług którego: 



zmienność średnia s 



zmienność prawdopodobna r == p . s . ]/ 2 



blad prawdopodobny So = \ • 



S- n 



gdzie [aa] oznacza sumę kwadratów wsz}'stkich zboczeń, p = 0,47fi93, n liczba hit 

 użył przeto wzoru Fęchnera: 



r 2 = 1,1955.— .-J=.. 



|/ 2n— 1 



Jeśli średnio arytmetyczna s wyprowadzoną jest ze znacznej liczby tat'«, wzór ten 

 daje wypadki dość ścisłe, które autor zestawia w Tab. O. 



Nietyle odmienny ten sposób obliczenia, ile raczej odmienne dane i większa 

 liczba lat obserwncyj dały na wypadek błędy prawdopodobne dla Warszawy mniej- 

 sze od naszych, które tu zestawiamy. 



p.Wild Pam. Fiz. 



Styczeń 



± 0°,20 



0",31 



Luty 



0,27 



0,32 



Marzec 



0,20 



0,22 



Kwiecień 



0,16 



0,18 



Maj 



0,17 



0,19 



Czerwiec 



0,12 



0,13 



Lipiec 



0,13 



0,15 



Sierpień 



0,13 



0,13 



Wrzesień^ 



0,12 



0,12 



Październik 



0,14 



0,16 



Listopad 



0,1G 



0,18 



Grudzień 



0,29 



0,31 



Rok 



0,08 



0,08 



Jeśli dla normalnych miesięcznych i rocznych śr. przyjmiemy, powiada au- 

 tor, jako ścisłość krańcową s 2 < 0»,15, to z obliczonych 43 miejsc, między któremi 

 niemasz obserwacyj krótszych nad 15 lat, nie znajdziemy ani jednego, coby pod 



