1. 



Koleją żelazną dostałem się do Ploskirowa, następnie przejechałem końmi, 

 w czasie od 28 Czerwca do 18 Lipca, pięć powiatów podolskich: Płoskirowski, Ka- 

 mieniecki, Nowo-uszycki, Mohilowski i Jampolski, przytem kawałek Bessarabii. 



Z wyjątkiem okolicy Ploskirowa, należącej do zlewu Bohu, zwiedzałem wy- 

 łącznie zlew Dniestru; wszystkie przeto poniżej zamieszczone uwagi, odnoszą się 

 głównie do Podola naddniestrzańskiego. 



Choć poznałem część tylko Podola, ale i tak przestrzeń była zawielka, 

 a czas zakrótki dó dokładniejszego rozpatrzenia się w roślinności, zawsze jednak 

 niejedna ciekawa roślina do mego zielnika przybyła. 



Przyjeżdżającego po raz pierwszy na Podole od razu uderza nadzwyczajna 

 żyzność ziemi. Przyjemnie patrzeć na obszary ciemnego jak smoła czarnoziomu, 

 okrytego dorodną pszenicą, albo szeregami bujnych buraków. Czarnoziom, wy- 

 twór prastarej olbrzymiej roślinności, pokrywa najczęściej gliuę, warstwą docho- 

 dzącą niekiedy do 1,5 m. grubości. Chociaż Podole jest właściwie wysoczyzną, 

 czyli równiną znacznie nad poziom morza wzniesioną, że jednak ta równina jest 

 wszędzie pogięta w Aviększe i mniejsze fałdy, więc płynące ze źródeł, a zarazem 

 deszczowe i wiosenne ze śniegów powstałe wody, zdążyły już w miejscowościach, 

 gdzie spadki wzgórz największe, spłókać zupełnie czarnoziom i obnażyć pokłady 

 gliny. Okolic takich dużo i można przyjąć za zasadę, że gdzie pola równiejsze, 

 tam i żyzniejsza ziemia. 



Cala pogięta Avysoczyzna, zasłana czarnoziomem, już gdzieniegdzie splóka- 

 nym, pochyla się cokolwiek ku południowi w stronę Dniestru. Wszystkie więc 



