16 DZIAŁ III. BOTANIKA. 



tata L., C. panicea L., C. silvatica Hucls, C. glauca Scop (C. flacca 

 Schreb), C. fulva Good, C. distans L., C. ericetorum Poll, C. tomento- 

 sa L., C. pallescens L., C. limosa L., C. pseudocyperus L., C. vul- 

 fraris Fr., C. acuta L., C. riparia Curt, C. paludosa Good, C. filifor- 

 m i s L. 



Widzimy z powyższego, że z czterecli turzyc zebranych przezeinnie na Po- 

 dolu, Ledebour nie zalicza dwu do flory Podola, a mianowicie: Car ex silva- 

 tica Hucls i C. palescens L. Stąd prawdopodobieństwo, że z 26 poprzednio 

 wymienionych, niezaliczanych przez Lecłeboura do flory Podola, przynajmniej 

 polowa da się odszukać na Podolu. 



Trawy Gramineae Juss. 



Trzęślica trzcinowa. Molinia litoralis Host, M. arundinacea Schrank 

 (Sehlechtenclal, tom 8 figura 716). Stepowa łąka przy chutorze należącym do Ło- 

 jowiec (powiat Nowo-Uszycki). Trawa ta nie należy do flory Królestwa. 



Perłówka rzesowana. Me li ca eiliata L, Zarośla na wzgórzu nad Mu- 

 rach wą. (powiat Jampolski). W Królestwie dostrzeżona tylko w Ojcowie. 



Stokłosa bezostna. Bromus inermis Leyss. Częściej się spotyka niż 

 w Królestwie. Zebrałem okazy przy chutorze należącym do Łoj owiec. Widzia- 

 łem na bardzo wielu innych, niezbyt zacienionych sianokosach. 



Stokłosa polna. Bromus arvensis L. Bardzo bujne okazy mam z ki3u 

 dunajowieckiego. 



Pszenica modrawa. Triticum glaucum Desf. Sianokosy w pobliżu 

 chutoru należącego do Lojowiec. W Królestwie roślina rzadka. 



Liiijowate Liliaceae Lindl. 



Ciemierzyca biała. Ve rat rum album L. Wołkowce Niższe (powiat 

 Ploskirowski). W zaroślach obficie. W Hołozubiucach rośnie także. 



Czwór olist 'pospolity. Paris ąuadrifolia L. Jaki wpływ na utrzymanie 

 wilgoci w gruncie wywiera podłoże nieprzepuszczalne, można się przekonać w Ho- 

 łozubiucach, w lesie Zarudce. Świeżo wycięta leśna poręba, w miejscu wzniesio- 

 nem-i napozór suchem, bujnie porasta czwór ■olistem i tojeścią rozesłaną (Lysima- 

 chia nummularia L.), roślinami żyj ącemi w Królestwie na miejscach niskich 

 i wilgotnych, najczęściej w olszynach. Prawie polowa czworolistów, w Zarudce 

 miała po liści pięć. 



Lilija złotogłów. Li li u m Martagon L. Wołkowce Niższe. Wiesie. 



Sza firek czuprynowaty. Mus car i comosum Mili. Obficie na leśnym 

 sianokosie, należącym do Serebryi (powiat Mohilowski). 



Czosnek okrągły. (Al li u m rotundum L.). Maków. Parę okazów 

 w pszenicy. Szczęście właściciela, że tylko kilka tych czosnków rosło, dzika cebu- 

 la bowiem, tak na Podolu tę roślinę nazywają, jest klęską gospodarzy, jak mi to 

 opowiedział wspomniany już powyżej p. Kazimierz Niemeksza. Dzika cebula, ró- 

 wnie jak wiele innych czosnków, ma baldaszki cebulorodne. Cebulki te są wielkości 

 i ciężaru właściwego ziarn pszenicy i dlatego po wymłóceniu, żadna wialnia nie mo- 

 że oczyścić pszenicy z cebulek. A że po zmieleniu, rozgniecione cebulki udzielają 



