zebrami eh w 1884 roku W powiecie Kutnowskim, 



W OKOLICACH ŻYCHLINA, KUTNA, KROŚNIEWIC I ORŁOWA 



p'r zez 



k,vxd. nauk: peztb. 

 ■PQ,"to„ I. 



Powiat Kutnowski gubernii Warszawskiej, wydłużony w kształcie pasa 

 w kierunku od zachodu ku wschodowi, graniczy od półn. z powiatem Włocław- 

 skim i Gostyńskim, od wsch. z Łowickim, od płd. z Łowickim i Łęczyckim, od 

 zach. z Kolskim; zawiera 16,63 mil kwadratowych obszaru. Przestrzeń ogólna po- 

 wiatu przedstawia równinę bardzo nieznacznie pofalowaną, obficie pokrytą głaza- 

 mi narzutowemi, zwłaszcza w północnej części. Pod względem hidrograficznym 

 Wschodnia część powiatu, a większa co do obszaru, należy do zlewu Wisły, a ma- 

 ła tylko zachodnia część, oddając swe Avody rzece Rgilewce, płynącej ku Kłoda- 

 wie — do zlewu Warty, a przez nią Odry. We wschodniej części najważniejszą 

 rzeczką, nad którą leży stolica powiatu, Kutno, jest Ochnia, płynąca od płn.-zach. 

 ku płd.-wsch. i wpadająca pod Orłowem do Bzury; drugą, znaczniejszą rzeczką 

 w poraienionej okolicy jest Studwia, płynąca pod Żychlinem, wlewa swe wody do 

 Przy sowy, odgraniczającej na przestrzeni kilku wiorst, od wschodu powiat Ku- 

 tnowski od Łowickiego i wpada również do Bzury; ta ostatnia zaś na dwu-milowej 

 przestrzeni stanowi południową granicę powiatu. Na linii wododziałowej dorze- 

 cza Wisły i Warty, biegnącej przez wsie: Bowyczyny, Domaników, Baby, ku osa- 

 dzie Dąbrowice, wody mają bieg powolny, niepewny, spotykają się nawet wody 

 stagnacyjne w postaci błota i stawów. Ponad wspomniauemi rzeczkami i wpada- 

 jącemi do nich strumieniami, ciągną się znaczniejsze przestrzenie łąk, których je- 

 dnak ogólna ilość nie jest dostateczną do utrzymania takiej liczby bydła, jaka jest 



