86 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



Niektóre rośliny w innych okolicach bardzo pospolite, w Opoczyńskiem sta- 

 nowią rzadkość. Do takich wyjątkowych roślin należą wszelkie gatunki Lamium 

 a szczególniej dwa: La mi u m album L. i Lamium maculatumL., pierwszą 

 znalazłem tylko raz w Bialaczewie, drugą w lesie Nowomiejskim, Symphytum 

 officinale tylko w pojedynczych okazach, Bellis pcrennis L. dziko rosnącą 

 znalazłem tylko w lesie Sulejowskim przy zatoce rzeki Pilicy. Oprócz wyżej 

 wymienionych roślin, raz lub dwa razy tylko notowałem i następujące rośliny: 

 Galinsogea parviflora Car. (Mroczków), Koeleria cristata Pers. (Wyso- 

 kin), Sagittaria sagittaef o li a L. (Sulejów), Butomus umbellatus L. 

 (Zbożenna), Stratiotes aloides L. (Sulejów), Paris quadrifolia L. (Te- 

 odorów), Scabiosa ochroleucaL. (pomiędzy Buko wcem i Kunicami), C a 1 y- 

 stegia sepium R. Br. (Rusinów i Teodorów), Eupatorium cannabinum L. 

 (Krzeslawice i Teodorów), Lepidium ruder ale L. (Skrzynno), Helianthe- 

 mum yulgare Gartn. (Sulejów), Parnasia palustris L. (Brudzewice), Ge- 

 um rivaleL (Mroczków), Ely mus arenarius L. (Skrzynno). Z rzadszych 

 roślin, oprócz Avyżej już wspomnianej Szałwii etyjopskiej znalazłem: Siły bum ma- 

 rianum Gartn., Vincetoxicum officinale L., Linaria Cymbaiaria 

 Miller., Scrophularia Erharti Stev., Alectorolophus minor var. fal- 

 lax Wimm., Herniaria hirsuta L., Ornithopus perpusillus L. — Do ni- 

 niejszego sprawozdania dołączona jest mapka, na której punkty czerwone ozna- 

 czają wsi i miasta, w których się zatrzymywałem dla zbierania i notowania roślin; 

 linije czerwone, drogę przejechaną; przestrzeń kropkowana oznacza okolicę, w któ- 

 rej odbywałem ekskursyje. Mapka ma służyć do oryjentowania się tym, którzy 

 zechcą zająć się szczegółowem zbadaniem flory opoczyńskiej, a także dopełnienia 

 tego, co ja musiałem opuścić. 



Na wycieczkę wyruszyłem w pierwszych dniach Lipca ze wsi Krogulczy, 

 położonej niedaleko Orońska pomiędzy Radomiem a Szydłowcem, udając się przez 

 Szydłowiec i Pawłów do Chlewisk, w celu poznania naprzód największej wynio- 

 słości, z której wypływają wszystkie rzeki Opoczyńskiego i Koneckiego powiatu. 

 Chlewiska leżą u podnóża jednego z najwyższych wzniesień w Koneckim powie- 

 cie zwanego Skłobską górą. Tu zatrzymałem się dwa dni, pierwszego dnia zebra- 

 łem rośliny rosnące na polach, łąkach i w krzakach w dolinie pod górą Skłobską, 

 a drugiego poznałem florę samej góry i wsi Chlewisk. U podnóża góry na zachód 

 od Chlewisk rozciągają się łąki podmokle, bardzo wilgotne, na których rośnie 

 wiele krzaków wierzbiny, leszczyny i olszyny. Zdaleka rzucają się w oczy: Erio- 

 phorum latifolium Koppe., Spiraea ulmaria L. Po bliższem rozpatrzeniu 

 się znalazłem wielkie podobieństwo flory tutejszej z florą łąk Babickich pod War- 

 szawą za Powązkami; znalazłem tu te same gatunki traw, storczyków oraz liczne 

 okazy mieczyka pospolitego. Na polach zauważyłem w zbożu jako chwasty ro- 

 snące: Vic i a villosa Roth., Vicia angustifolia Roth., Bromus secalinus 

 L., Centaurea cyanus L. i Agrostemma Githago L. Na wsi (Chlewiska) 

 przy parkanach obficie rośnie Verbena officinalis L., Rumex crispus L., 

 Malva sylvestris L. i Geranium molle L. Do lasu skierowałem się brze- 

 giem rzeki stąd wypływającej. Zbierając i obserwując rośliny w lesie na górze 

 Skłobskiej, doszedłem do samego jej wierzchołka; na całej tej przestrzeni od 



