SPRAWOZDANIE Z WYCIECZKI A. EISMONDA. 



89 



z powodu nieprzepuszczalności spodniej warstwy (prawdopodobnie piaskowca). 

 Na wyniosłości za Kacprowem zatrzymałem się, ażeby spisać tutejszą roślinność 

 bardzo ubogą, i jednostajną; , niedojeżdżając Gowarczowa wyniosłość się zniża i tu 

 grunt jest cokolwiek urodzaj niej szy, na polacb widać wiele głazów i zdaleka już 

 wpadają w oczy duże krzaki Sarothamnus vulgarir, Wimm. Za Gowarczo- 

 wem pola znów piaszczyste, a w dolinie rzeki Drzewiczki, po prawej stronie łąki 

 i pastwiska. Za rzeką zaczyna się nowa wyniosłość nieznaczna i równa, która się 

 ciągnie do rzeki Węglanki za Białaczew. Gowarczów i Bialaczew robią dosyć 

 przyjemne wrażenie, ponieważ są zbudowane porządnie i czysto utrzymane. W Bia- 

 laczewie zasługuje na uwagę wielki park położony przy pałacu p. Małachowskiej 

 i on mnie szczególniej interesował, jako najwięcej dający lnateryjaludo poszukiwań. 

 Co do obszerności, większego nie widziałem w calem Opoczyńskiem. Zasługuje 

 on także na uwagę ze względu na liczbę drzew i staranne utrzymanie, zato natura 

 nie bardzo przyczyniła się do upiększenia parku, ponieważ cały leży na równinie 

 poprzerzynanej sztucznemi kanałami z brudną wodą. Na samym tylko końcu 

 parku leży dosyć obszerny staw i przebiega rzeka odprowadzająca wodę z kana- 

 łów parku do rzeki Węglanki. 



Na rozpatrzenie roślin parku poświęciłem cały dzień. Oprócz zwyczajnych 

 drzew. i krzewów parkowych znalazłem tu Gleditschia triacanthos, Pinus 

 Strobus L. Z ziół znalazłem dwa osobniki rośliny dotąd we florze krajowej 

 nieznanej, a mianowicie: Salvia AethiopisL., które rosły zupełnie dziko na 

 samym końcu parku na łące, pod parkiem Lamium album, która winnych oko- 

 licach kraju dosyć pospolita, w Opoczyńskiem należy do rzadkości. Z traw najpo- 

 spolitszą tu jest Anthoxanthum odoratum L. (widocznie siana), razem z nią 

 rośnie ale w mniejszej ilości Ornithopus perpusillus L., także zapewne kie- 

 dyś zasiana roślina, a dziś sama się rozsiewa. 



Z Białaczowa zrobiłem kilka wycieczek w okolicę; a mianowicie cały dzień 

 poświęciłem na poznanie lasu Białaczewskiego, położonego pomiędzy drogą pro- 

 wadzącą do wsi Miedzny drewnianej, rzeką Węgłanką do Niemojewic i Sobienia. 

 Las pokrywa wyniosłość falistą, zniżającą się na zachód i południe ku rzece, za 

 rzeką widać obszerne pole piasku a szczególniej w stronie Miedzny murowanej 

 i Żarnowa. Główne i prawie jedyne drzewa, z których się składa las, są sosny, 

 gdzieniegdzie widać tylko świerk, ale zato mnóstwo jest krzaków jałowcu, szcze- 

 gólniej przy drodze prowadzącej do Miedzny drewnianej, W lesie tym znala- 

 złem bardzo wiele poziomek, orlicy zgasiewki, wszystkie gatunki borówki, wiele 

 gruszy czek, z których jedna jest dość charakterystyczną dla flory Opoczyńskiej, 

 mianowicie Chimophi la umbellata Pers., tego gatunku gruszyczki nie znaj- 

 dowałem w Koneckim powiecie; okazy Melitis Melisso phy Ilu m L. liczne 

 leez drobne bez kwiatów i owoców, bardzo wiele M o n o t r o p a H i p o pi ty .8 

 L. w towarzystwie jałowcu. Na końcu południowym lasu i na polu piaszczystem 

 znalazłem bardzo wiele A r n o s e r i s minima E. Meyer i H i e r a t i u m p i- 

 1 o s e 1 1 a. Drugą ekskursyją odbyłem w stronę północną Białaczewa ku wsi Wę- 

 glany i Parczów, a także w dolinę rzeki płynącej z Białaczewa do Miedzny dre- 

 wnianej. Część pola położona na północo-wschód Białaczewa należy do najle- 

 pszych, leży ona na wyniosłości i grunt posiada glinko waty. W stronie pólnoco- 



Pam. Fizyj.— Dział 111. 12 



