PRZYCZYNEK DO FAUNY OWADÓW H. DZIEDZICEIEGO. 



165 



U niektórych okazów r. Boletina zapładniacze są nadzwyczaj do siebie po- 

 dobne, a jednak mamy przed sobą. dwa odmienne gatunki; w takich razach od- 

 mienny kształt przydatku wewnętrznego (Appendix interna) rzecz roz- 

 strzygnie. 



W gatunkach rodzaju Sciophila kształty zewnętrzne zapładniaczy tak 

 na pierwszy rzut oka różnią, się między sobą, że do celów dyjagnostycznych są zu- 

 pełnie wystarczające i badanie oddzielne owych wyżej wspomnianych przydat- 

 ków uważałem za zbyteczne. 



I, Hertwigia marginata n. sp. 



(5 Fusco nigra, thoracis dorso nitido, maculis humeralibus parms, halteribus, 

 hypopygio, marginibus segmenti pedibusque, exceptis articulis tarsi fusco 

 nigris, flavescentibus, calcaribus lateritiis; pleuris dilute fuscis. Alis gri- 

 sescentibus. Vena mediastinalis jungitur in v. subcosłalem. 

 Long. corp. 3,6 mm; long. alar. 3 mm. 

 (TaU. I. fig. 1-7.). 

 <5 Ciemnobrunatny, prawie czarny. 



Ołoioa. Dość głęboko w tułowiu osadzona, czoło i ciemię czarne z żółta- 

 wemi małemi włoskami i czarnemi szczeciniastemi włosami; twarz w dolnej swej 

 ezęści guzowato- wystająca, cokolwiek jaśniejszego koloru, pokryta rzadkiemi 

 czarnemi szczecir.iastemi włoskami. Głaszczki czteroczlonkowe, żółte, walcowa- 

 te, pierwsze dwa członki krótkie, trzeci półtora raza dłuższy od drugiego, czwar- 

 ty wąski sierpowatćj formy, dwa razy dłuższy od trzeciego; trąbka żółta. Oczy 

 podługowato-okrągłe, na wewnątrz przy rożkach nieco wycięte, żółto omszone; 

 oczki trzy, środkowe małe, w jednej linii ułożone, boczne dosyć znacznie od brze- 

 gów oczodołu oddalone. Rożki wystające tak długie jak głowa z tułowiem razem 

 wzięte, 2 — 14 czionkowe; pierwszy członek podstawowy kielichowatej formy, 

 drugi więcej beczułkowaty, oba żółte i z czarnemi szczecinkami na brzegu; pierw- 

 szy członek biczykowaty dwa razy tak długi jak szeroki, od nasady do połowy 

 swój długości żółty, reszta członków jasno-czarno-brunatna, formy walcowatej, 

 bardzo mało z boku ściśnięte, siedzące, pokryte bardzo gęsto krótkiemi odstające- 

 mi żółtemi włoskami. 



Plecy. Krótkie, wysoko-sklepione, błyszczące, czarno-brunatne z krótkie- 

 mi żółtemi odstającemi szczecinkami, ułożonemi w trzech szeregach, z jedną parą 

 barkowych szczecin (hu mer alb or sten), dwiema parami pozabarkowych szcze- 

 cin (posthumeralborsten) i trzema przed tarczko wemi szczecinami (p r e s c u- 

 tellarbo r ste n). Plamy barkowe bardzo małe i niewyraźne, jasno-brunatne, 

 nieco żółtawe, Boki tułowia ciemno-brunatne, przedplecze żółte, zaplecze krót- 

 kie, spadziste, czarno-brunatne; tarczka mała czarno-brunatna z dwiema długiemi, 

 w górę zadartemi szczecinkami (scutellar b ors ten); przeźmianki żółte, z dużemi 

 szeroko-lancetowatej formy główkami. 



Nogi. Długie, dość tęgie, biodra brudno-miodowo-żółte, u podstawy bru- 

 natna wo-żół te, u wierzchołków z brunatnemi plamkami; przednia para bioder na 



