DZIAŁ III. ZOOLOGJA. 



przednia para na brzegu przednim z krótkiemi łukowato zgięterni odstajacenii 

 włoskami; średnia para na brzegu przednim tylko u wierzchołka z takiemiż włos- 

 kami; tylna para z takiemiż włoskami u wierzchołka na brzegu tylnym; 

 u wierzchołka tylnych bioder jest duża czarno-brunatna podlugowato-okrągła pla- 

 ma; krętarze wszystkich nóg żółte, wierzchołki tylnych ud brunatne, niekiedy tak- 

 że i u średnich ud na dolnej powierzchni u wierzchołków znajdują, się małe bru- 

 natne plamki; u wszystkich ud na dolnej powierzchni u wierzchołków znajdują się 

 brunatne szczecinki. Golenie ciemniejsze, u tylnej pary na górnej powierzchni 

 u podstawy brunatna plamka; wszystkie golenie opatrzone są brunatnemi ciernia- 

 mi, tylna para dwoma szeregami takowych na stronie tylnej, a średnia i przednia 

 z jednym szeregiem na stronie tylnej i jednym szeregiem na stronie przedniej; 

 przednie nogi najkrótsze, środkowe dłuższe, tylne najdłuższe; tylne golenie prawie 

 dwa razy tak długie jak przednie; stopy przednich nóg prawic dwa razy tak dłu- 

 gie jak golenie, stopy wszystkich nóg są brunatne i równej długości; u podeszew 

 oprócz uwłosienia znajdują się. delikatne szczecinki. Na przednich goleniach jest 

 po jednej ostrodze, na tylnych i średnich po dwie żółto-brunatne. 



Odwłok. Długi, cienki, walcowaty, ku wierzchołkowi rozszerzony, nieco 

 z góry spłaszczony, siedmioczłonkowy, połyskuj ący, z krótkiem odst.aja.cem bru- 

 natnożółtem u włosieniem; pierwszy i drugi pierścień grzbietowy żółty, z trójkątną 

 plamą czarno-brunatna, której podstawą jest brzeg tylny pierścienia; trzeci, 

 czwarty i piąty żółte, z trójkątnemi czarnobrunatnemi, dość szerokiemi obrzeżenia- 

 mi tylnego brzegu; lub też czwarty i piąty z brunatnem linijnem obrzeżeniem 

 w kształcie obrączki; szósty i siódmy cały czarnobrunatny; brzeg tylny siódmego 

 pierścienia pokryty jest gęsto dość długi emi biało-żółtemi włoskami. Zapladniacz 

 żółty, niewystający, do połowy schowany w odwłoku, posiada typ zapladniacza 

 Sciophilinów (u niektórych dolna powierzchnia laminae basalis w górnej poło- 

 wie tylko zakryta) i opatrzony jedną parą cęgów. (Tab. IV fig. 11, 12, 13, 14). 



Skrzydła. Jajowato-okrągłe, poza odwłok wystające, żółtawo-szare, mi- 

 kroskopijnie uwlosione; żyłki brunatne, przednie brunatne aż do żyłki łokciowej; 

 ta ostatnia, szczeblik środkowy i część podstawowa żyłki pleszkowej grubsze od 

 pozostałych. Żyłka ramienna przedłużona poza ujście żyłki łokciowej kończy 

 się dość daleko przed wierzchołkiem skrzydła; żyłka międzystojna wpada do brze- 

 gu przedniego prawie w połowie żyłki ramiennej, daleko po za gałązką nasadową 

 żyłki łokciowej (obere Gabelzinke der 3-en Langsader Mk.); mały szczeblik łączą- 

 cy żyłkę międzystojną z żyłką podramienną znajduje się na wewnątrz środka ko- 

 mórki nasadowej przedniej, przed gałązką nasadową żyłki łokciowej; żyłka łokcio- 

 wa przebiega, łagodnie esowato zgięta, do ujścia; podstawa widełek żyłki pleszko- 

 wej długa; górna gałązka widełek żyłki pleszkowej dwa razy tak długa jak jej 

 podstawa i lekko łukowato zagięta; żyłka tylna mocno łukowato zagięta, rozgałę- 

 zia się przed ujściem szczeblika środkowego; widełki same bardzo szeroko otwar- 

 te, żyłka kuprowa podwójna, wyraźna, poza podstawą widełek (t. j. zdała poza 

 środkiem komórki tylnej) żyłki pleszkowej urwana; żyłka pachowa delikatna, dość 

 długa. U wierzchołka skrzydła jest duża plama brunatna, która wypełnia wierz- 

 chołek komórki brzeżnej, wierzchołek komórki łokciowej i część wierzchołka ko- 

 mórki tylnej pierwszej do ujścia żyłki ramiennej, skąd blednąc wypełnia resztę 



